- صفحه اصلی
- فوتبال ایران
- کشتی و وزنهبرداری
- توپ و تور
- رزمی
- ورزش زنان
- سایر ورزشها
- ورزش جهان
- چند رسانه ای
به گزارش میدان، روز ۲۸ فروردین سال گذشته خبری تلخ از کرمانشاه جامعه کشتی را داغدار کرد. فریدون قنبری، قهرمانی که زندگی پر فرازو نشیبی داشت، در اثر بیماری پانکراتیت نکروزان درگذشت و در آرامگاه فردوس کرمانشاه به خاک سپرده شد.
مرحوم فریدون قنبری که در میان وزن کشتی میگرفت و سالها در رقابت با مجید خدایی، پژمان درستکار و... بود، در سال ۲۰۰۵ ملیپوش ایران شد و در جهانی بوداپست روی تشک رفت، اما با بدشانسی و ناداوری دستش از مدال کوتاه ماند.
سعید ابراهیمی، کشتیگیر نهاوندی که در سال ۲۰۰۷ مدال نقره وزن ۹۷ کیلوگرم جهان را به خود اختصاص داد، یکی از کشتیگیرانی بود که سابقه کشتی گرفتن با فریدون قنبری را داشت. او در این خصوص به میدان گفت: اوایل که از جوانان تازه به بزرگسالان آمده بودم، با فریدون هم وزن شدیم. تا قبل از جهانی ۲۰۰۵ بوداپست که او به مجارستان رفت. برای آسیایی همان سال، من بردم و به آسیایی رفتم و بعد در انتخابی جهانی، فریدون من را برد و به بوداپست رفت. سال بعدش من دیگر به ۹۷ کیلوگرم رفتم.
نایب قهرمان پیشین کشتی جهان در مورد اینکه فریدون قنبری چه جور حریفی بود؟، ادامه داد: بسیار محکم و باهوش و بسیار پرتوان بود. در یک جمله بخواهم بگویم او پهلوان بود و پهلوانی کشتی میگرفت. امیر خادم در موردش سال گذشته حرف خوبی زد که شاید اگر مشاوری داشت و یا فرد دلسوزی کنارش بود، قطعا میتوانست شرایط قهرمانی و زندگی شخصیاش طور دیگری باشد. فریدون با مشخصاتی که داشت، یک فرد دوستداشتنی بود. یک نفر خاص که برای همیشه از بین ما رفته است. من باز هم درگذشت تلخ او را به همسرش و بستگانش تسلیت میگویم.
ابراهمی تاکید کرد: حق فریدون حداقل یک مدال جهانی بود. بدشانسی آورد. خیلی مسائل دست به دست هم داد که او به مدال نرسد. فریدون قنبری از خیلی از مدالآوران سرتر و بهتر بود، حیف که بدون مدال رفت و این به دلش ماند. متاسفانه در مورد بیماریاش هم بد آورد. داستانش خورده بود به بحبوحه کرونا و خیلی نمیخواست دکتر و بیمارستان برود، بعد آن اتفاق افتاد و جامعه کشتی را داغدار کرد.