هزینه سنگین و بدون خروجی؛ کارنامه پرحاشیه مدافع ۸۰۰هزار دلاری پرسپولیس

به گزارش میدان، وقتی پرسپولیس در کورس رقابت‌های لیگ برتر به دنبال یک مهره مطمئن برای دفاع بود، جذب دنیل گرا با برچسب «بازیکن خارجیِ آماده» و رقم قابل توجه ۸۰۰ هزار دلار مطرح شد؛ انتقالی که قرار بود خط عقب سرخ‌‌پوشان را سروسامان بدهد و تیم را به آرامش برگرداند، اما واقعیت زمین تا اینجا چیز دیگری نشان داده است.

گرا در ۵ بازی‌ای که با پیراهن پرسپولیس تا به اینجای فصل انجام داده، ۴ کارت زرد گرفته است. درواقع یعنی تقریباً هر بازی یک اخطار. بدتر از آن، پنالتی‌ای که در هفته بیست‌ودوم لیگ مقابل خیبر داد یکی از همان خطاهایی بود که تیم را در لحظه‌های حساس زمین‌گیر کرد. در نهایت هم با دریافت کارت چهارم، بازی با ذوب‌آهن را از دست داد. آن هم دقیقا در شرایطی که تیم به ثبات و نفرات در دسترس نیاز دارد، نه یک خرید خارجیِ گران که مدام از ترکیب بیرون می‌افتد.

از همه مهم‌تر، از زمانی که او به تیم اضافه شده، پرسپولیس حتی یک کلین‌شیت هم ثبت نکرده است. آماری که برای مدافعی که با این هزینه آمده تا «کمک کند»، اصلاً قابل دفاع نیست. اینجاست که سؤال اصلی پررنگ می‌شود. این خرید دقیقاً با چه معیار فنی انجام شد؟ اگر قرار بود خروجی یک مدافع، بیشتر کارت و خطای پرریسک باشد، آیا واقعاً نمی‌شد با همان گزینه‌های داخلی مثل براجعه و صحرایی ادامه داد و دست‌کم از پرداخت یک هزینه سنگین و اضافه جلوگیری کرد؟

درمورد دنیل گرا مسئله فقط یک بازیکن نیست، بلکه مسئله فرآیند تصمیم‌گیری باشگاه است. وقتی برای یک بازیکن در نقل‌وانتقالات نیم‌فصل چنین رقم سنگینی پرداخت می‌شود، انتظار حداقل این است که خروجی، ثبات دفاعی و آرامش در بازی‌های بزرگ باشد؛ نه اخطارهای سریالی، اشتباهات پرریسک و محرومیت در بزنگاه‌ها. اگر از ابتدا قرار بر این بود که تیم مسیر قبلی خود را با ایرادات و باگ‌های مختلف طی کند، پس نتیجه‌گیری این است که خرید بازیکن خارجی هیچ خروجی دیگری جز هزینه اضافه و هنگفت برای باشگاه نداشت.