- صفحه اصلی
- فوتبال ایران
- کشتی و وزنهبرداری
- توپ و تور
- رزمی
- ورزش زنان
- سایر ورزشها
- ورزش جهان
- چند رسانه ای
به گزارش میدان، آنچه در نگاه اول دیده میشود، رفتار تند و جنجالی علیرضا دبیر است؛ رفتاری که شاید بتوان به شیوه آن انتقاد کرد، اما آیا تمام ماجرا همین است؟
اصل داستان، اعتراض به خطای داوری در کشتی هادی ساروی است؛ جایی که پای حق یک قهرمان ایرانی و نتیجه سالها تلاش و زحمت او در میان است.
وقتی دبیر فریاد میزند: «نمیذارم حق بچههای ایران رو بخورین»، شاید باید کمی فراتر از ظاهر ماجرا را ببینیم. شاید این بار، پشت آن فریاد، فقط یک جنجال نباشد؛ بلکه اعتراضی باشد به اتفاقی که بارها در ورزش ما تکرار شده و هر بار، بعد از مدتی به فراموشی سپرده شده است.
سالهاست که ورزشکاران ما برای رسیدن به سکوی قهرمانی از جان و دل مایه میگذارند؛ اما گاهی یک تصمیم اشتباه داوری میتواند حاصل تمام آن تلاشها را زیر سوال ببرد. اتفاقی که میماند، حسرت ورزشکار است و اعتراضی که خیلی زود در میان حواشی گم میشود.
شاید بتوان از نحوه اعتراض دبیر انتقاد کرد، اما نباید اصل اعتراض به حقکشی احتمالی را نادیده گرفت.
ویدئوی اصلی را با صدای واقعی و دیالوگهای خود دبیر ببینید و بعد قضاوت کنید. شاید آنچه در نگاه اول یک جنجال به نظر میرسد، در واقع فریاد کسی باشد که نمیخواهد حق یک قهرمان ایرانی نادیده گرفته شود.
بحث، دفاع بیقیدوشرط از رفتار یک فرد نیست؛ بحث این است که وقتی پای حق ورزشکار ایرانی در میان است، چرا بیشتر از اصل ماجرا، درباره حاشیهها صحبت میکنیم؟