حدادی: محیطی‌زاده قرار است مدال های زیادی کسب کند/ به خودم نمره قبولی نمی‌دهم

به گزارش میدان، نشست خبری احسان حدادی، رئیس فدراسیون دوومیدانی، با حضور جمعی از مدال‌آوران بازی‌های آسیایی ناگویا، از جمله زارعی، محمدرضا طیبی، صادق صمیم، امیریان و همچنین پیشکسوتان این رشته، امروز سه‌شنبه برگزار شد.

در ابتدای این نشست، هادی سپهرزاد، سخنگوی کمیته فنی فدراسیون دوومیدانی، درباره عملکرد تیم ملی در بازی‌های آسیایی ناگویا اظهار داشت: دو سال پیش با هدف جوان‌گرایی کار خود را آغاز کردیم و امروز شاهد هستیم که ورزشکاران ما چهار مدال رنگارنگ در این رقابت‌ها کسب کرده‌اند؛ آن هم در شرایطی که سطح رقابت‌ها بسیار بالا بود.

وی افزود: امیریان رکورد بازی‌ها را شکست و به مدال نقره رسید و طیبی نیز با شکستن رکورد، مدال طلا گرفت. پیش از این، حدادی و مرادی رکوردشکنی می‌کردند، اما امروز امیریان توانست رکورد مربی خود را نیز بشکند و به مدال برسد. یکی از دلایل این اتفاق، برنامه‌ریزی دقیق بود.

سپهرزاد با اشاره به ظرفیت مدال‌آوری ورزشکاران جوان ایران گفت: این ورزشکاران می‌توانند در سه دوره آینده بازی‌های آسیایی نیز مدال‌آور باشند. البته برای فاطمه محیطی‌زاده اتفاق تلخی رخ داد و او نتوانست مدال بگیرد، اما همچنان یکی از ورزشکاران مدال‌آور ماست.

وی ادامه داد: تصمیم‌گیری‌های بعدی سخت‌تر خواهد بود و باید در سطح المپیک تصمیم بگیریم. هدف ما این است که حداقل پنج ورودی المپیک داشته باشیم و از این پس فدراسیون با قدرت بیشتری تصمیم‌گیری کند تا در المپیک لس‌آنجلس نیز اتفاقات خوبی رقم بخورد.

زارعی: هدفم حضور در المپیک است

زارعی در این نشست اظهار داشت: خدا را شکر موفق شدم در بازی‌های آسیایی مدال نقره کسب کنم. از ۲۶ سالگی دوومیدانی را جدی‌تر دنبال کردم و از سال گذشته نیز در اردوها حضور داشتم. با توجه به شرایطی که فراهم شد، توانستم رکورد بهتری ثبت کنم و در بازی‌های آسیایی به مدال برسم.

وی افزود: هدفم حضور در مسابقات قهرمانی آسیا و جهان و پس از آن، المپیک است.

طیبی: با وجود همه سختی‌ها خسته نشدم

محمدرضا طیبی درباره مسیر رسیدن به مدال طلای بازی‌های آسیایی گفت: اتفاقات سخت و آسان زیادی را تجربه کردم. گاهی به دلیل مصدومیت زانو و زمانی هم به خاطر کرونا، بارها به در بسته خوردم و نتوانستم رکوردشکنی کنم. با خودم عهد بسته بودم که هرچقدر هم با مشکل مواجه شوم و کم‌لطفی ببینم، خسته نشوم.

وی ادامه داد: سال‌های زیادی نتوانستم به موفقیت برسم. دو سال پیش که اردوی متمرکز ایجاد شد، تصمیم گرفتیم در این اردو حضور پیدا کنیم. با اینکه رکوردهایم بهتر می‌شد، احساس می‌کردم خلأیی در زندگی‌ام وجود دارد. حتی تصمیم گرفتم در آزمون استخدامی آتش‌نشانی شرکت کنم و از ساعت ۹ تا ۱۲ شب درس می‌خواندم، اما در آن آزمون هم قبول نشدم.

ملی‌پوش دوومیدانی ایران افزود: همسرم یک روز به من گفت شاید هنوز وقتش نرسیده است. در نهایت با وجود تمام سختی‌ها به ورزش ادامه دادم. فکر می‌کردم در بازی‌های آسیایی چه کسی قرار است مدال بگیرد، اما همه شبانه‌روزی تلاش کردند تا این موفقیت به دست بیاید.

طیبی با اشاره به اینکه انتظار داشته نتیجه بهتری در بازی‌های آسیایی رقم بخورد، گفت: فکر می‌کردم مدال‌های بیشتری بگیریم، اما بدشانسی و اتفاقات مسابقه هم تأثیر داشت. این موضوع به معنای کم‌کاری نبود. با این حال پیشرفت کردیم و همین برای ما ارزشمند است.

امیریان: این مدال پایان کار من نیست

امیریان نیز با اشاره به شرایط دشوار خود برای حضور در بازی‌های آسیایی اظهار داشت: تمام تلاشم این بود که مدال طلا بگیرم، اما با شرایطی که وجود داشت، به هر شکلی بود خودم را به مسابقه رساندم و مدال نقره بازی‌ها را کسب کردم.

وی ادامه داد: در زندگی سختی‌های زیادی کشیدم، اما پس از سال‌ها تلاش توانستم رکوردشکنی کنم. مردم فقط مدال را می‌بینند، در حالی که پشت آن سکو و مدال، یک تیم قرار دارد که همگی زحمت می‌کشند.

امیریان درباره نقش مربیانش گفت: زمانپور که در زندان بود، با نامه به من کمک می‌کرد و تمرین می‌داد. اکنون نیز سجاد مرادی کنار من است و با قدرت بیشتری ادامه می‌دهیم.

وی تأکید کرد: این مدال پایان کار من نیست و می‌خواهم در المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس کار مربی‌ام، سجاد مرادی، را تمام کنم و به مدال برسم.

صمیمی: مدیون حدادی هستیم

صادق صمیمی نیز در این نشست با تشکر از مجموعه فدراسیون اظهار داشت: در دوران خدمت سربازی در اردو بودم و از ورزش خسته شده بودم. آسیب‌دیدگی‌های زیادی را تجربه کردم و سختی‌های فراوانی کشیدم، اما امروز که اینجا هستیم، مدیون حدادی و حمایت‌هایی هستیم که انجام شد تا بتوانیم در مسابقات شرکت کنیم.

وی با اشاره به ظرفیت دوومیدانی ایران، بر توانایی ورزشکاران کشور رای رقابت با بهترین‌های آسیا تأکید کرد.

حدادی در پاسخ به پرسش خبرنگاران درباره پیش‌بینی کسب ۱۰ مدال در بازی‌های آسیایی و عدم تحقق این هدف اظهار داشت: از نظر جامعه ورزش، نتیجه خوبی گرفتیم. در دوره قبل یک مدال کسب کردیم، اما خودمان معتقدیم که ضعیف عمل کردیم. روزی که مسئولیت را پذیرفتم، دیدم هیچ فردی برای اعزام نداریم.

وی افزود: در دوومیدانی همیشه ناامیدی وجود دارد. اگر درست مدیریت می‌شدم، سه مدال المپیک داشتم. بعد از المپیک رها شدم و به آمریکا رفتم، چون فدراسیون اعلام کرد پول ندارد.

رئیس فدراسیون دوومیدانی ادامه داد: پیش از اعزام، همه باور داشتند که می‌توانند مدال بگیرند. شکست خوردیم، اما باز هم تلاش می‌کنیم و قول می‌دهیم در دوره بعدی بازی‌های آسیایی ۱۵ مدال کسب کنیم. اگر برای خودمان کلاس نمی‌گذاشتیم و درباره جایگاه خودمان صحبت نمی‌کردیم، می‌توانستیم به تعداد مدال‌های پیش‌بینی‌شده برسیم.

حدادی درباره عدم حضور خود در بازی‌های آسیایی ناگویا گفت: فضای بازی‌های آسیایی همیشه برای من سنگین بوده است. باید مربیان ورزشکاران ما اعزام می‌شدند. دوستان خودشان می‌دانند چرا با وجود داشتن پاسپورت و فراهم بودن موارد مربوط، اعزام صورت نگرفت.

وی افزود: من به‌عنوان ورزشکار همیشه انتقاد داشتم که چرا نام رئیس فدراسیون و سرپرستان همیشه در ابتدای فهرست اعزامی قرار می‌گیرد، اما مربی خط می‌خورد؟

رئیس فدراسیون دوومیدانی با اشاره به ضرورت تقویت کادر فنی برای المپیک لس‌آنجلس تأکید کرد: ورزشکارانی که قرار است برای المپیک آماده شوند، باید مربیانی در سطح المپیک داشته باشند تا بتوانند به مدال برسند.

حدادی درباره اتفاقات رخ‌داده برای فاطمه محیطی‌زاده در بازی‌های آسیایی ناگویا گفت: محیطی‌زاده ورزشکار خوبی است و قرار است مدال‌های زیادی کسب کند، به شرط اینکه در مسیر فدراسیون باشد.

وی ادامه داد: در سال ۱۴۰۴ مربی خارجی به تیم ملی دعوت کردیم. من به‌عنوان رئیس فدراسیون به هیچ عنوان و برای هیچ‌کس پروتکل‌های فدراسیون را تغییر نمی‌دهم. محیطی‌زاده سه ماه از تمرینات تیم ملی جدا شد، اما با واسطه سپهرزاد و برخی عوامل، او را بخشیدیم و به اردو بازگرداندیم.

حدادی افزود: از سپهرزاد خواستم شبانه‌روزی کنار محیطی‌زاده باشد و تمریناتش را زیر نظر بگیرد، اما به او گفتند با تیم نیاید تا اگر مدالی کسب شد، آن را به پای کار تیمی فدراسیون نگذارند.

وی با اشاره به حواشی مربوط به کفش این ورزشکار گفت: اعلام شده بود که کفش‌ها باید استاندارد باشند و ویژگی‌های مشخصی داشته باشند. کارهایی که باید انجام می‌دادیم، انجام شد. متأسفانه مجری یک شبکه انتقاد می‌کند، در حالی که انتقاد باید از سوی فرد فنی مطرح شود.

حدادی تأکید کرد: چقدر خوب است منتقدان دور میز ما بنشینند و انتقاد کنند تا من هم پاسخ بدهم.

رئیس فدراسیون دوومیدانی درباره اختلافات مطرح‌شده با فرزانه فصیحی اظهار داشت: به خانم فصیحی خداقوت می‌گوییم. صحبت‌هایی مطرح شده و درگیری‌هایی رخ داده که شاید به من لطمه نزند، اما به جامعه ورزش آسیب می‌زند.

وی افزود: در فدراسیون به روی ایشان و دوستانشان باز است و درِ فدراسیون به روی تمام منتقدان باز خواهد بود. نباید فراموش کنیم که اگر کسی بی‌ادبی کرده است، می‌توانیم او را ببخشیم و به خدا واگذار کنیم.

حدادی درباره انتشار فیلم چرخاندن پرچم گفت: پرچمی که گردانده شد و فیلمی که پخش شد، افتخار بود. من نمی‌توانم پرچم کشور دیگری را بچرخانم.

وی ادامه داد: من به‌عنوان قهرمان المپیک، این خانم را به اداره مهاجرت آمریکا معرفی کردم و خود ایشان از من خواسته بود. اگر آدم بدی بودم، چرا تأییدم کرد؟ من خوبی کردم، اما بدی دیدم؛ با این حال باز هم خوبی می‌کنم.

حدادی در پاسخ به پرسشی درباره تغییرات در روند آماده‌سازی تیم‌های ملی گفت: ما ادعا نمی‌کنیم که بهترین هستیم یا عملکرد بسیار خوبی داشته‌ایم. من در کنار دوستان مسیری را طی کردم و به موفقیت‌های محدودی رسیدیم. راه موفقیت همین است که انجام دادیم، اما در این مسیر از ۱۰۰ نمره، ۱۰ گرفته‌ایم و شکست خوردیم.

وی افزود: منتقد اصلی خودم هستم و کسی نمی‌تواند از بیرون به من نمره بدهد. ما چیز زیادی نمی‌خواهیم و فقط ۱۲ درصد از مدال‌های بازی‌های آسیایی بعدی را می‌خواهیم. برای رسیدن به این هدف، هم مربیان خارجی باید کمک کنند، هم بودجه افزایش یابد و هم وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک حمایت کنند.

رئیس فدراسیون دوومیدانی با تأکید بر ضرورت کنار گذاشتن اختلافات گفت: اگر دلسوزی‌ها کنار گذاشته شود، کشور گل و بلبل می‌شود.حدادی درباره علت کنار گذاشتن الوند از تیم ملی اظهار داشت: اینجا مجموعه‌ای برای تصمیم‌گیری درباره ورزشکاران است. اگر قهرمان من بخواهد ذهنش درگیر شود، برخورد می‌کنم. الوند از قهرمانان ماست و ورزشکاران خوبی ساخته، اما در آن مقطع تصمیم گرفتم به دلیل فشار زیادی که روی ورزشکاران وجود داشت، مسائل خانوادگی وارد ورزش نشود.

وی افزود: با او درباره فعالیت در بخش جوانان و حتی سطوح بالاتر صحبت کردیم، اما قبول نکرد. من هم خواستم از آن سطح خارج شود و با من کار کند. تکنیک طیبی را هم تغییر دادم.

حدادی ادامه داد: پیش از بازی‌های آسیایی به او گفتم جایزه‌اش محفوظ است. بعد از آن انتقاد کرد و گفت حقش را خورده‌اند، اما پیش از بازی‌های آسیایی تمام بدهی‌های خود را تسویه کرده بودیم. ما پول کسی را نمی‌خوریم. این مربی زحمت کشیده، اما با سیاست‌های ما همخوانی نداشت.

رئیس فدراسیون دوومیدانی درباره شرایط ورزشکاران پس از بازی‌های آسیایی گفت: شرایط آن‌ها را پیگیری می‌کنیم تا در بهترین موقعیت‌ها مشغول به کار شوند و بتوانند با ذهنی آزادتر به ورزش ادامه دهند.

وی افزود: برای پاداش ورزشکاران نیز از یک کارشناس اقتصادی دعوت کردیم تا به آن‌ها کمک کند. همچنین برنامه داریم تا پایان سال، سطح زبان آن‌ها تقویت شود و در اردوها کلاس زبان برگزار کنیم.

حدادی در بخش دیگری از صحبت‌های خود به بازگشت ورزشکاران به تیم ملی اشاره کرد و گفت: ورزشکاران برتر باید در اردوهای تیم ملی حضور داشته باشند. ورزشکارانی که خارج از فدراسیون هستند نیز می‌توانند معرفی شوند؛ نمونه آن زارعی است که اکنون قهرمان بازی‌های آسیایی شده است.

وی با اشاره به خداحافظی مهدی پیرجهان از ورزش اظهار داشت: به او گفتم چرا خداحافظی کردی و پاسخ داد که به دلیل مسائل مالی بوده است. کسی که در دوره قبل پنجم شده، اکنون مسیر سختی دارد. نمی‌گویم چرا رفته یا نباید برگردد؛ اگر دوباره برگردد، می‌تواند ورزشکار خوبی باشد. با این حال، ورزشکارانی که عملکرد خوبی دارند و خروجی مناسبی ارائه می‌دهند، باید در اولویت باشند.

سجاد مرادی، مربی دوومیدانی، نیز در این نشست با اشاره به اتفاقات بازی‌های آسیایی ناگویا گفت: دو بدشانسی داشتیم؛ یکی برای امیریان و دیگری میزبانی ژاپن بود که کمی در این زمینه به مشکل خوردیم. اگر مانند دوره‌های گذشته مسابقات مقدماتی و فینال پشت سر هم برگزار می‌شد، شرایط متفاوت بود.

وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود درباره پرونده برادرش اظهار داشت: برادرم امیر خیلی قضاوت شد و حرف‌های زیادی درباره او زدند. به‌طور مستقیم به او اتهام زدند و بیشترین آسیب را خانواده دید. برای ما که بختیاری هستیم و خانواده‌مان ساختار قبیله‌ای دارد، این موضوع سخت‌تر بود.

مرادی ادامه داد: زمان زیادی گذشت و در نهایت حکم تبرئه صادر شد. خیلی‌ها او را قضاوت کردند و امیدوارم آن‌ها را ببخشد و دیگران نیز از او عذرخواهی کنند.