- صفحه اصلی
- فوتبال ایران
- کشتی و وزنهبرداری
- توپ و تور
- رزمی
- ورزش زنان
- سایر ورزشها
- ورزش جهان
- چند رسانه ای
500 میلیون برای یک حرکت منشوری؛ کمیته انضباطی و چرخه معیوب جریمهها
پس از گذشت دو هفته از جنجال دیدار استقلال و سپاهان، کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال رای خود درباره رفتار عارف حاجیعیدی را صادر کرد؛ حکمی که حتی روی کاغذ نیز بازدارندگی چندانی ندارد.
به گزارش میدان، حاجیعیدی پس از پایان دیدار استقلال و سپاهان رفتاری توهینآمیز و منشوری مقابل هواداران استقلال انجام داد؛ رفتاری که تصاویر آن به سرعت در فضای مجازی منتشر شد و حتی باشگاه سپاهان نیز در واکنش به آن از هواداران استقلال عذرخواهی کرد. حالا کمیته انضباطی برای این بازیکن 500 میلیون تومان جریمه و یک جلسه محرومیت در نظر گرفته است؛ اما همان یک جلسه هم تا پایان فصل تعلیقی است.
البته کمیته انضباطی برای این تصمیم دلایلی هم داشته است؛ «اقدام بهموقع باشگاه سپاهان»، «ابراز ندامت بازیکن در فضای مجازی» و «نداشتن سابقه انضباطی» عواملی بودهاند که در اعمال تخفیف برای حاجیعیدی مورد استناد قرار گرفتهاند. اما اینجا دقیقا همان جایی است که باید پرسید: آیا عذرخواهی بعد از یک رفتار آشکار و ثبتشده مقابل دوربین، باید تا این اندازه در تعیین مجازات اثرگذار باشد؟ آیا بازیکنی که میداند حتی پس از چنین رفتاری، با یک جلسه محرومیت تعلیقی میتواند به فعالیت خود ادامه دهد، واقعا پیام بازدارندهای دریافت میکند؟
مسئله فقط مبلغ 500 میلیون تومان نیست. مسئله این است که محرومیت (یعنی مهمترین بخش مجازات ورزشی یک بازیکن) تعلیقی شده است. در چنین شرایطی، اگر بازیکن در طول فصل مرتکب تخلف دیگری نشود، همان یک جلسه را نیز از دست نخواهد داد. بنابراین باید پرسید فلسفه محرومیت در این پرونده چه بوده است؟ بازیکن تنبیه شود یا فقط پرونده بسته شود؟
از طرف دیگر، چرا صدور چنین حکمی حدود دو هفته زمان برد؟ دیدار استقلال و سپاهان در نخستین روز شهریور برگزار شد و رای کمیته انضباطی 14 شهریور منتشر شده است. وقتی تخلف در مقابل دوربینها رخ داده و تصاویر آن به شکل گسترده منتشر شده، چه بخش پیچیدهای از پرونده نیازمند این میزان زمان برای تصمیمگیری بوده است؟
این تاخیر زمانی سوالبرانگیزتر میشود که بدانیم کمیته انضباطی در پروندههای مشابه، بارها با مسئله رفتار بازیکنان مقابل هواداران مواجه شده است. نمونه نزدیک آن، پرونده شجاع خلیلزاده در فصل گذشته بود؛ بازیکن تراکتور به دلیل حرکت جنجالی مقابل هواداران چادرملو با همین مبلغ جریمه شد و درباره تناسب این مجازات با تخلف، انتقادهای حقوقی نیز مطرح شد، انتقاداتی که البته راه به جایی نبرد و در طی دو فصل همچنان چنین رفتارهایی از سوی بازیکنان و کادر فنی دیده میشود.
اگر این رفتار به اندازهای جدی بوده که مستحق جریمه 500 میلیون تومانی تشخیص داده شده، چرا محرومیت واقعی برای آن در نظر گرفته نشده است؟ اگر رفتار آنقدر جدی نبوده که بازیکن حتی یک مسابقه را از دست بدهد، پس رقم بالای جریمه چه رفتاری را اصلاح میکند؟
بدتر از همه اینکه فوتبال ایران سالهاست از چرخه تکراری تخلف، جنجال، عذرخواهی، رای و فراموشی خارج نشده است. بازیکن یک حرکت انجام میدهد، دوربین آن را ثبت میکند، فضای مجازی چند روز منفجر میشود، باشگاه عذرخواهی میکند (گاهی حتی عذرخواهی هم صورت نمیگیرد) و در نهایت حکمی صادر میشود که چندان اثری در زمین مسابقه ندارد.
حاجیعیدی تنها یک نمونه از این چرخه معیوب است و فوتبال ایران همچنان حواشی دارد که از نتایج مستطیل سبز مهمتر باشند. تا زمانی که امری که وجه فرهنگی دارد، با چنین واکنشهایی لگدمال میشود، نمیتوان توقع رفتاری مناسب از هواداران و فوتبال دوستان نیز داشت.
