- صفحه اصلی
- فوتبال ایران
- کشتی و وزنهبرداری
- توپ و تور
- رزمی
- ورزش زنان
- سایر ورزشها
- ورزش جهان
- چند رسانه ای
به گزارش میدان، چادرملو اردکان فصل جدید لیگ برتر را در شرایطی فاجعهبار آغاز کرده که تنها چند ماه قبل، یکی از تیمهای موفق فوتبال ایران بود؛ تیمی که فصل گذشته با وجود یک بازی کمتر، در رتبه پنجم جدول قرار گرفت و حتی تا آستانه حضور در رقابتهای آسیایی پیش رفت، اما حالا پس از چهار هفته، بدون حتی یک برد، در قعر جدول ایستاده است.
شاگردان اخباری در هفته نخست مقابل سپاهان با نتیجه ۲ بر صفر شکست خوردند. در ادامه، برابر آلومینیوم به تساوی بدون گل رسیدند و در هفته سوم نیز با سه گل مغلوب گلگهر شدند. آخرین ضربه هم از سوی تراکتور وارد شد؛ جایی که چادرملو با نتیجه ۲ بر صفر شکست خورد تا حاصل چهار هفته نخست، تنها یک امتیاز و قرار گرفتن در رتبه هجدهم باشد.
اما سقوط چادرملو فقط یک اتفاق فوتبالی نیست؛ پشت این نتایج، اتفاقاتی قرار دارد که باید درباره آنها سؤال کرد.
چادرملو فصل گذشته با عملکردی قابل توجه توانست خودش را تا جمع تیمهای بالای جدول برساند و حتی در ماجرای سهمیه آسیایی، وارد تورنمنت سهجانبهای با حضور پرسپولیس و گلگهر شود. تورنمنتی که در نهایت با قهرمانی چادرملو همراه شد، اما تصمیمهای بعدی فدراسیون و اتفاقات مربوط به سهمیه آسیایی، اجازه نداد این موفقیت به حضور این تیم در آسیا ختم شود.
حالا سؤال مهم این است: وقتی تیمی روی زمین برای رسیدن به سهمیه آسیا تلاش میکند، اما تصمیمهای خارج از زمین سرنوشت دیگری برایش رقم میزند، چه اتفاقی برای انگیزه بازیکنان، کادر فنی و مجموعه باشگاه رخ میدهد؟
تصمیمهای فدراسیون فوتبال و بهویژه سیاستگذاریهای مدیریتی در دوره ممبینی، در این ماجرا بیحاشیه نبوده است. چادرملو احساس کرد با وجود موفقیت ورزشی، نتیجهای که باید نصیبش میشد را به دست نیاورده است؛ اتفاقی که میتواند بهطور طبیعی روی انگیزه و تمرکز یک تیم اثر بگذارد.
چهار هفته، صفر برد، سه شکست، یک تساوی، صفر گل زده و هفت گل خورده؛ آماری که برای تیمی با عملکرد فصل گذشته، زنگ خطر جدی محسوب میشود.
از رتبه پنجم تا رتبه هجدهم؛ سقوط چادرملو فقط یک سقوط جدولی نیست، بلکه حاصل زنجیرهای از تصمیمها و اتفاقاتی است که فوتبال ایران باید درباره آن پاسخگو باشد.