بازگشت مجرم به صحنه جرم

به گزارش میدان،گفته می‌شود فلورنتینو پرز، رئیس باشگاه رئال مادرید، شخصاً پیگیر این پروژه بوده است آن‌هم تنها دو روز پس از جدایی ژابی آلونسو از نیمکت رئال مادرید، حالا مورینیو قرار است جانشین آلوارو آربلوا شود؛ مربی‌ای که تنها چهار ماه روی نیمکت رئال دوام آورد.

فصلی بدون جام، بحران در رختکن، تغییرات پیاپی روی نیمکت و حتی درگیری‌های فیزیکی میان بازیکنان، رئال مادرید را به نقطه‌ای رسانده که دیگر صرفاً به دنبال یک مربی تاکتیکی نیست. مدیران باشگاه حالا به دنبال فردی هستند که بتواند اقتدار، هویت و کنترل را به تیمی بازگرداند که در یکی از پرتلاطم‌ترین فصل‌های سال‌های اخیر، نشانه‌های فروپاشی را بروز داده است.

پرز انتظار دارد مورینیو تیمی را بازسازی کند که ستاره‌هایش، با قراردادهای نجومی، دوباره منافع جمعی را به تصمیم‌های فردی ترجیح دهند. اما سؤال اصلی این هست که آیا انتخاب ژوزه مورینیو برای نیمکت رئال مادرید واقعاً تصمیم درستی است؟

برای پاسخ باید به سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ برگردیم دوره نخست حضور مورینیو روی نیمکت رئال مادرید. او در این مدت یک قهرمانی لالیگا، یک کوپا دل‌ری و یک سوپرکاپ اسپانیا را برای مادرید به ارمغان آورد. با این حال، نه باشگاه از آن دوران کاملاً راضی بود و نه خود مورینیو.

پس از شکست مقابل اتلتیکو مادرید در فینال کوپا دل‌ری فصل ۱۳-۲۰۱۲، مورینیو در نشست خبری گفت که این «بدترین فصل دوران حرفه‌ای» او بوده است. تنها سه روز بعد، فلورنتینو پرز اعلام کرد که دو طرف با توافقی دوجانبه در پایان فصل از یکدیگر جدا خواهند شد.

اما آنچه بیش از جام‌ها از دوران مورینیو در مادرید به یاد مانده، حاشیه‌های بی‌پایان اوست. در نوامبر ۲۰۱۰، یوفا مورینیو را به دلیل دستور دادن به ژابی آلونسو و سرخیو راموس برای دریافت عمدی کارت زرد دوم مقابل آژاکس، ۳۳ هزار و ۵۰۰ پوند جریمه کرد.

اختلاف شدید با سرخیو راموس و ایکر کاسیاس، که حتی به نیمکت‌نشینی دروازه‌بان و کاپیتان افسانه‌ای رئال انجامید، یکی دیگر از نقاط تاریک آن دوران بود. حالا کاسیاس یکی از منتقدان اصلی بازگشت مورینیو به سانتیاگو برنابئو محسوب می‌شود و این مخالفت را آشکارا در صفحه شخصی خود نیز مطرح کرده است.

حتی کریستیانو رونالدو هم از تیررس انتقادهای مورینیو در امان نماند. سرمربی پرتغالی در یکی از نشست‌های خبری، با کنایه‌ای آشکار گفت: «شاید  فکر می‌کند همه چیز را می‌داند و دیگر هیچ مربی‌ای نمی‌تواند او را بهتر کند.»

درگیری جنجالی با تیتو ویلانوا، دستیار وقت سرمربی بارسلونا، شکایت‌های مداوم از داوری، تنش با رسانه‌ها و اختلاف با مدیران باشگاه، باعث شده بود مورینیو تقریباً همیشه در مرکز طوفان رسانه‌ای قرار داشته باشد.

حالا او قرار است به رختکنی بازگردد که شاید از دوران نخست حضورش هم پرحاشیه‌تر باشد؛ رختکنی که اتفاقاً خودش هم همین چند ماه پیش با یکی از ستاره‌هایش وارد تنش شده بود. پس از درگیری وینیسیوس جونیور و پرستیانی، بازیکن بنفیکا، مورینیو در گفت‌وگو با آمازون پرایم گفت: «یک جای کار ایراد دارد، چون این اتفاق در هر ورزشگاهی که وینیسیوس بازی می‌کند تکرار می‌شود.» جمله‌ای که بسیاری آن را متهم کردن وینیسیوس به تحریک حوادث تلقی کردند.

حالا مورینیو به همان رختکن بازمی‌گردد؛ جایی که یک سوی آن وینیسیوس ایستاده و سوی دیگرش ستاره‌هایی با حاشیه‌های فراوان. بازیکنانی که باید دوباره یاد بگیرند کنار هم یک تیم باشند؛ تیمی که قرار است حرف اول و آخرش را «آقای خاص» بزند.

اما شاید هنوز هم یک جای کار ایراد دارد.

نویسنده: علی شریف زاده