- صفحه اصلی
- فوتبال ایران
- کشتی و وزنهبرداری
- توپ و تور
- رزمی
- ورزش زنان
- سایر ورزشها
- ورزش جهان
- چند رسانه ای
به گزارش میدان، تیم ملی فوتسال ایران با پیروزی در دیدار فینال مقابل اندونزی، چهاردهمین عنوان قهرمانی خود در جام ملتهای آسیا را جشن گرفت؛ هرچند که این قهرمانی به افتخارات ایران افزود و به قول سالار آقاپور ثابت شد که ایران «پادشاه آسیا» است، اما خوب است که به تفاوت این دوره از رقابتها با ادوار پیشین بیتوجه نباشیم.
قهرمانی این دوره برای ایران با کامبکهای پیدرپی و دقایق پراسترس به دست آمد. حسین شمس، سرمربی پیشین تیم ملی فوتسال، پس از پیروزی نفسگیر شاگردان شمسایی برابر اندونزی در مصاحبهای گفت: «فاصله تیم ما با اندونزی زیاد است، اما ما در حمله اشتباهات زیادی داشتیم. حفظ توپ و مالکیت نداشتیم و همین موضوع باعث شد اندونزی بارها روی ضدحمله به ما ضربه بزند. تمام گلهایی که دریافت کردیم از ضدحمله بود؛ حتی گل پنجم که روی کرنر خوردیم، بازیکنان هنوز در حال برگشت بودند. خوششانس بودیم که پاورپلی جواب داد.»
شروع مسابقات برای ایران چندان پرنوسان نبود و شاید حتی بتوان گفت با پیروزیهایی آسان به مرحله حذفی رسید، اما با پیشروی در مراحل، ضعفهای ساختار دفاعی به چشم آمد و تیم را در موقعیتهای دشوار قرار داد. کارشناسان بر این باورند که این قهرمانی، بیش از آنکه حاصل برتری مطلق باشد، نتیجه مدیریت بحران و تجربه بازیکنان بود.
یکی از برجستهترین نقاط ضعف تیم ملی در این دوره، مشکلات دفاعی بود که به طور مکرر ایران را آزار داد. ایران در کل تورنمنت 12 گل دریافت کرد، رقمی که در تاریخ حضور ایران در جام ملتها بیسابقه است و چراغ قرمز ضعف در خط دفاع را روشن میکند. اشتباهات فردی، ساختار دفاعی غیرمنسجم، به ویژه در مراحل حذفی، کار را سخت کرد. در دیدار با عراق و فینال برابر اندونزی، ایران چندین بار از ضدحملات حریفان ضربه خورد و با تهدید شکست مواجه شد.
در مقابل، خط حمله ایران بازی تماشایی از خود نشان داد و ابتکار عمل در رقابتها را در دست گرفت. فاز هجومی در شروع مسابقات پررنگتر بود و پیروزیهای ایران را با اختلاف از حریفان رقم زد. در دیدار فینال نیز سیستم پاورپلی در لحظات حساس کلید موفقیت بود و اجازه داد ایران از فشار 16500هوادار میزبان و اشتباهات خود عبور کند. نکته دیگر تغییر دروازهبان در ضربات پنالتی فینال بود که تصمیمی هوشمندانه بود و نشانداد نیمکت تیم ملی نیز به اندازه بازیکنان در زمین قابل اتکا است.
تیم ملی با پیروزی در این رقابتها دوباره صلاحیت خود را ثابت کرد و باز هم نشان داد میتواند شگفتی آفرین باشد، اما نباید از نکاتی که توجه هواداران و کارشناسان را به خود جلب کرده غافل شد. اصغریمقدم، پیشکسوت فوتسال در این باره خاطر نشان کرد: «تیمهای کوچک فوتسال را جدیتر دنبال میکنند و به این رشته اهمیت میدهند. ترکیبی از سرمایهگذاری، تمرین، علم و امکانات باعث شده تا پیشرفت کنند و نتایج خوبی بگیرند. ایران وقتی میبیند سالهای سال است که قهرمان آسیاست، به جای اینکه آن را تقویت کند، بها و اهمیت کمتری به این رشته میدهد. این دوره از مسابقات نشان دهد ممکن است همین تیمهای کوچک برای ما دردسر ساز شوند و یقه ما را بگیرند.»
فوتسال ایران نیاز به توجه ویژه و برنامهریزی تخصصی دارد. راکد شدن پیشرفت این تیم تنها آسیبی به بدنه این ورزش است و بهترین کار این است که تا زمانی که راههای رشد باز است به آن توجه کرد تا نام پادشاه آسیا در این رشته ورزشی حفظ شود.