- صفحه اصلی
- فوتبال ایران
- کشتی و وزنهبرداری
- توپ و تور
- رزمی
- ورزش زنان
- سایر ورزشها
- ورزش جهان
- چند رسانه ای
به گزارش میدان، پرسپولیس در شرایطی وارد نیمفصل دوم شد که انتظار میرفت با حفظ شاکله اصلی و ثبات نسبی، همچنان یکی از مدعیان جدی قهرمانی باقی بماند، اما نتایج اخیر نشان میدهد سرخپوشان وارد دورهای از افت فنی و ذهنی شدهاند؛ افتی که با سه شکست در پنج بازی، آن هم مقابل فولاد، فجر سپاسی و ملوان، بیش از هر زمان دیگری به چشم آمده است.
این ناکامیها تنها به نتایج محدود نمیشود. کیفیت بازی پرسپولیس نیز کاهش یافته است. تیمی که پیشتر با مالکیت توپ، خلق موقعیت و فشار مداوم شناخته میشد، حالا در بسیاری از دقایق بازی ایستا و کمخلاقیت ظاهر میشود و در خلق موقعیت گل با مشکل جدی مواجه است.
در دیدار اخیر، اشتباه فردی سروش رفیعی به عنوان کاپیتان تیم که منجر به اعلام پنالتی شد، یکی از نقاط عطف مسابقه بود؛ اشتباهی که در سطح تیمی با ادعای قهرمانی، هزینهای سنگین به همراه داشت. از سوی دیگر، مصدومیت حسین کنعانیزادگان نیز نظم خط دفاعی را برهم زد و ناهماهنگی میان مدافعان، کار حریف را برای رسیدن به دروازه پرسپولیس سادهتر کرد.
در خط حمله نیز بهرهوری پایین به چشم میآید. علیپور با وجود قرار گرفتن در موقعیتهای مناسب، چند موقعیت تکبهتک را از دست داده و همین مسئله باعث شده تیم نتواند از برتریهای مقطعی خود استفاده کند. در فوتبال امروز، تیمی که فرصتها را تبدیل به گل نکند، معمولاً تاوان سنگینی میدهد؛ اتفاقی که برای پرسپولیس بارها تکرار شده است.
از سوی دیگر، عملکرد بازیکنان خارجی نیز هنوز نتوانسته انتظارات را برآورده کند. جذب این نفرات قرار بود کیفیت ترکیب را افزایش دهد، اما در عمل تأثیر محسوسی در روند تیم دیده نمیشود و این مسئله، بحث کارآمدی نقلوانتقالات را دوباره به میان آورده است.
در مجموع، پرسپولیسِ اوسمار با مجموعهای از مشکلات و اشتباهات فردی و مصدومیتها گرفته تا افت خلاقیت و بازدهی هجومی در مسیری نگرانکننده قرار گرفته است. اگر کادر فنی نتواند در کوتاهمدت به تیم انسجام و اعتمادبهنفس بازگرداند، فاصله گرفتن از کورس قهرمانی دور از انتظار نخواهد بود.