- صفحه اصلی
- فوتبال ایران
- کشتی و وزنهبرداری
- توپ و تور
- رزمی
- ورزش زنان
- سایر ورزشها
- ورزش جهان
- چند رسانه ای
به گزارش میدان، شاید در ابتدای فصل اولویت برای تیم پرسپولیس حفظ احمد نوراللهی بود. امری که میسر نشد و پرسپولیس بیشترین صدمه را از این ناحیه دریافت کرد. اگر به بازیکنانی که این تیم اخیرا از دست داده است نگاه کنید پر واضح است که بهترین بازیکنان تیم پرسپولیس لیدرهای این تیم هم بودند. نفراتی که رختکن را در دست داشتند و به نوعی هدایت کننده دیگران بودند.
یحیی گلمحمدی و همکارانش تصور میکردند میتوانند تیم را بازسازی کنند اما تیمی که برانکو جمع کرده بود تکرار شدنی نبود چرا که این نفرات تقریبا 80 درصد تیم ملی را تشکیل میدادند و قطعا پیدا کردن جایگزینشان کار سختی بود.
سوالی که باید از گلمحمدی پرسید این است که برخی بازیکنانی که پرسپولیس جذب کرد و به گواه کارشناسان درجه دو هستند چطور میخواهند انتظاراتی که از یک قهرمان میرود را بر آورده کنند؟
نفراتی نظیر شجاع خلیلزاده، کنعانیزادگان، نوراللهی و چند بازیکن دیگری که گاهی در تیمهای جدید خود نیمکتنشین شده و قدرت خود را از دست دادند همان بازیکنان اصلی تیم بودند. آنها که رختکن تیم را در اختیار داشتند. آنها اتحاد تیم را حفظ کرده، خط می دادند و همبستگی ایجاد می کردند.
قابلیت لیدر بودن در یک تیم در شرایطی که بزرگان تیم زیاد است کار سختی است اما این نفرات کار را به خوبی بلد بودند و با همین شیوه تیم را با خود همسو کرده نتایج دلخواه را میگرفتند. در عوض به جای آنها چند بازیکن مخصوصا در میانه میدان به پرسپولیس آمدند که نمونه آنها در هر کدام از تیمهای لیگ برتر یافت میشود. از این رو اتفاقاتی که قبل از شروع فصل رخ داد تاثیر مستقیمی در ناکامی پرسپولیس دارد.