- صفحه اصلی
- فوتبال ایران
- کشتی و وزنهبرداری
- توپ و تور
- رزمی
- ورزش زنان
- سایر ورزشها
- ورزش جهان
- چند رسانه ای
به گزارش میدان، از جریمه ۲ میلیارد تومانی خداداد عزیزی تا محکومیت یک میلیاردی ملوان و چادرملو؛ فوتبال ایران با چرخهای از تخلف، جریمه و اعتراض باشگاهها مواجه است، بیآنکه میزان بازدارندگی این احکام مشخص باشد.
بررسی آرای انضباطی فوتبال ایران از مرداد تا آبان ماه نشان میدهد مجموع جریمههای ثبتشده در فهرست این احکام به حدود ۱۱ میلیارد و ۹۱۸ میلیون تومان رسیده است؛ رقمی که جریمه باشگاهها، بازیکنان و عوامل تیمها را شامل میشود.
در این میان، خداداد عزیزی با جریمه ۲ میلیارد تومانی، چادرملو و ملوان با جریمههای یک میلیارد تومانی و تراکتور با چندین محکومیت سنگین، از جمله پروندههای قابل توجه این فهرست هستند. همچنین عارف حاجعیدی و امید عالیشاه هر کدام با جریمه ۵۰۰ میلیون تومانی مواجه شدند.
هر زمان چالشی در فوتبال رخ میدهد، فدراسیون خوشحال میشود چرا که در بیشتر آرای خود بارها اعلام کرده است که در صورت تکرار احکام شدیدتری در انتظار باشگاه متخلف است. سوال اصلی اینجا است که چرا احکام شدیدتر را در همان ابتدا صادر نمیکنید تا باشگاهها همان تخلف را در ادامه لیگ برتر انجام ندهد!؟ هرچند که منظور فدراسیون فوتبال از احکام شدید بیشتر مالی است تا محرومیت.
تأخیر در ورود به زمین، فحاشی تماشاگران، پرتاب اشیا و استفاده از مواد دودزا و آتشزا بارها در آرای انضباطی دیده شدند. این وضعیت، پرسشهایی جدی درباره اثربخشی سیاستهای بازدارنده کمیته انضباطی ایجاد میکند.
از سوی دیگر، اعتراض باشگاهها به آرای صادرشده و تهدید مکرر به پیگیری پروندهها در دادگاه داوری ورزش (CAS)، نشانهای از اختلافات عمیق میان برخی باشگاهها و فدراسیون فوتبال است.
پرونده ملوان و تراکتور نمونه روشنی از این وضعیت است؛ مسابقهای که نتیجه سه بر صفر به سود ملوان اعلام شد، اما این باشگاه با جریمه یک میلیارد تومانی و کسر دو امتیاز مواجه شد. تراکتور نیز به دلیل حاضر نشدن برای ادامه مسابقه، ۲۰۰ میلیون تومان جریمه شد. علاوه بر این، دو بازی خانگی ملوان باید صرفاً با حضور تماشاگران زن برگزار شود و شماری از لیدرهای این تیم نیز با محرومیتهایی از چهار جلسه تا یک سال روبهرو شدند.
فدراسیون فوتبال هرگزعلاقهای به درست شدن وضعیت و صدور آرایی که بازدارنده باشد ندارد چرا که یکی از بزرگترین منبع درآمدهای آن همین تخلفات است، یعنی هرچی تخلفات بیشتر فدراسیون خوشحالتر.
درمیان این موضوعات، انتشار آمار شفاف درباره میزان وصول جریمهها، محل هزینهکرد این مبالغ و نتایج عملی برخوردهای انضباطی ضروری است؛ چراکه بدون چنین اطلاعاتی، ارزیابی عملکرد فدراسیون و پاسخ به انتقادها درباره غلبه نگاه مالی بر بازدارندگی دشوار خواهد بود.
در پایان گویا فدراسیون از جریمه کردن و ادامه بی نظمی و هرج و مرج در فوتبال ایران بیش از اینکه نگران باشد خوشحال میشود و با عدم رسیدگی ریشهای به این مسائل ظن و گمان هارا به سمت سیاست تفرقه بیانداز و حکومت کن.
پرسش فوتبال ایران همچنان پابرجاست: آیا هدف از این جریمههای میلیاردی، جلوگیری از تکرار تخلفات است یا همچنان قرار است فدراسیون فوتبال برای حقوق کارمندان خود فقط مبالغی را از باشگاهها دریافت کند.
محمدرضا امیریان | خبرنگار