تراکتور رو به خاموشی؛ بالانشین فصل قبل لیگ نخبگان در قعر

به گزارش میدان، تراکتور که آخرین قهرمان لیگ به اتمام رسیده است در فصل کنونی انتظارات زیادی را برای حضور در رقابت‌های آسیایی ایجاد کرده بود، اما در لیگ نخبگان آسیا نتوانسته انتظارات را برآورده کند و پس از سه مسابقه تنها یک امتیاز به دست آورده است.

شکست یک ‌بر صفر مقابل شباب‌الاهلی در نخستین مسابقه، تساوی در دومین دیدار و باخت ۲ بر یک مقابل العین در سومین بازی، نشان می‌دهد که تراکتور هنوز نتوانسته به روند پیروزی‌های خود در فصل گذشته بازگردد. شکست اخیر مقابل العین نیز در شرایطی رقم خورد که تراکتور پس از دریافت گل نخست، با گل تیبور هلیلوویچ به بازی برگشت، اما بار دیگر در مهار حمله حریف ناکام ماند و در دقیقه ۷۰ گل دوم را دریافت کرد.

خط دفاعی؛ نقطه‌ضعفی که در لحظات حساس نمایان می‌شود

یکی از مشکلات تراکتور در مسابقات اخیر، اشتباهات دفاعی و ناتوانی در حفظ تمرکز در لحظات حساس بوده است. در دیدار مقابل شباب‌الاهلی، گل یوری سزار در دقیقه ۲۲ پس از همکاری با سردار آزمون و اشتباه شجاع خلیل‌زاده به ثمر رسید. در مسابقه مقابل العین نیز رامی رابیعه در دقیقه ۲۱ با شوتی از راه دور و در پی اشتباه پارسا جعفری دروازه تراکتور را باز کرد.

تکرار چنین اتفاقاتی در دو مسابقه، ضرورت بررسی عملکرد خط دفاع و دروازه‌بان را بیشتر می‌کند. تراکتور در سطحی از فوتبال آسیا رقابت می‌کند که اشتباهات فردی نه تنها سرنوشت مسابقه بلکه وضعیت سهمیه‌ای ایران را نیز تغییر می‌دهد. البته مسئولیت گل‌های دریافتی را نمی‌توان تنها متوجه یک بازیکن کرد. ساختار دفاعی تیم، نحوه مواجهه با حملات حریف و عملکرد جمعی بازیکنان نیز باید در تحلیل این نتایج مورد توجه قرار بگیرد.

موقعیت‌هایی که به اندازه کافی خطرناک نمی‌شوند

خط دفاعی تراکتور به تنهایی مسئله‎‌ساز نیست. مشکل دیگر، موقعیت‌سوزی‌های این تیم است. تی‌تی‌ها در دیدار با شباب و العین چندین‌بار خلق موقعیت کردند و به دروازه حریف نزدیک شدند، اما درنهایت در گل‌زنی موفقیت چندانی نصیبشان نشد.  

آمار مسابقه اخیر نیز نشان می‌دهد که مالکیت توپ به‌تنهایی برای رسیدن به نتیجه کافی نیست. تراکتور با ۵۳ درصد مالکیت توپ، در مجموع ۹ شوت به سمت دروازه العین زد که سه مورد آن در چارچوب بود؛ در سوی مقابل، العین ۲۰ شوت ثبت کرد که هفت مورد آن در چارچوب قرار داشت. این آمار از تفاوت دو تیم در حجم شوت‌زنی و تعداد ضربات داخل چارچوب حکایت دارد.

این اعداد لزوما به معنای برتری کامل یک تیم در تمام ابعاد فنی نیستند، اما نشان می‌دهند تراکتور برای تبدیل مالکیت توپ به موقعیت‌های موثرتر و تهدید جدی‌تر دروازه حریف، به عملکرد بهتری نیاز دارد؛ عملکردی که تنه‌ای به ناهماهنگی‌های تیم نیز می‌زند.

تیم برای موفقیت در مسابقات آسیایی باید بتواند میان دفاع و حمله تعادل برقرار کند، پس از ازدست‌دادن توپ به‌ سرعت به ساختار دفاعی بازگردد و هنگام رسیدن به موقعیت گل، تصمیم‌های دقیق‌تری بگیرد. اگر بازیکنان در این مراحل هماهنگ عمل نکنند، حتی در اختیار داشتن مهره‌های باتجربه نیز به نتیجه مطلوب منجر نخواهد شد. حفظ نتیجه نیز بخشی از این فرآیند است. تراکتور مقابل العین توانست بازی را به تساوی بکشاند، اما این برتری موقت تنها ۱۵ دقیقه دوام داشت. 

حاشیه‌هایی که فرصت تمرکز بر فوتبال را محدود می‌کنند

در کنار مسائل فنی، حواشی اخیر تراکتور نیز به یکی از محورهای انتقاد از این تیم تبدیل شده است. ماجرای علیرضا بیرانوند و کنار گذاشته شدن او از ترکیب تیم، اتفاقات دیدار مقابل ملوان و واکنش‌های پس از آن، بخش قابل توجهی از توجه رسانه‌ای پیرامون تراکتور را به موضوعاتی خارج از زمین فوتبال معطوف کرده‌اند.

این دیدگاه زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که جواد نکونام نیز پس از دیدار تراکتور مقابل صنعت نفت آبادان، از تاثیر حواشی هفته اخیر و اتفاقات بازی با ملوان بر وضعیت ذهنی بازیکنان صحبت کرد. سرمربی تراکتور در آن مقطع گفته بود: حواشی یک هفته اخیر ذهن بازیکنان را تحت تاثیر قرار داده بود. در نیمه دوم با بازیکنان صحبت کردیم و تعویض‌هایی انجام دادیم تا در نهایت به موفقیت رسیدیم.

البته نمی‌توان تمام مشکلات فنی تراکتور را به حواشی نسبت داد یا آن‌ها را علت مستقیم نتایج آسیایی دانست. با این حال، وقتی مسائل خارج از زمین به موضوعی پرتکرار در اطراف تیم تبدیل می‌شوند و حتی سرمربی نیز از تاثیر آن‌ها بر تمرکز بازیکنان سخن می‌گوید، مدیریت این فضا اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

تمام این موارد در حالی است که تراکتور فصل گذشته در رده سوم از مرحله گروهی صعود کرد و حتی شانس صدرنشینی را داشت، اما حالا حتی از منطقه خطر نیز دور نمی‌شود و ادامه این روند نه تنها به حذف تیم منجر می‌شود، بلکه در آینده بر سهمیه ایران در آسیا نیز اثرگذار خواهد بود.