شب حسرت سحرخیزان در یزد!

به گزارش میدان، استقلال در شبی که موقعیت‌های زیادی روی دروازه چادرملو خلق کرد، اما در زدن ضربات نهایی عجول بود و البته سعید سحرخیزان مهاجم این تیم نیز، چندین موقعیت مناسب را برای گشودن دروازه چادرملو از دست داد.

مهم‌ترین ایراد سحرخیزان در این مسابقه، ناتوانی در استفاده از زمان کوتاه میان دریافت توپ ونزدیک‌شدن مدافع بود. وقتی مهاجم در موقعیت تک‌به‌تک قرار می‌گیرد، مکث اضافی می‌تواند تمام برتری ایجادشده را از بین ببرد.

سحرخیزان چند بار با حرکات مناسب به موقعیت گل رسید، اما ضرباتش همیشه از دقت و کیفیت لازم برخوردار نبود. برای مهاجمی که در یک مسابقه چندفرصت جدی به دست می‌آورد، نداشتن حتی یک گل می‌تواند هزینه سنگینی برای آن تیم داشته باشد.

او با فرار‌های مداوم، پرس از جلو وحضور در فضا‌های خطرناک به ساختار هجومی استقلال کمک کرد. مشکل اصلی او اما این بود که کیفیت حرکت‌های بدون توپ او با بازدهی ضربات نهایی‌اش تناسب نداشت.

سحرخیزان مقابل چادرملو سه مشکل اصلی داشت؛ تعلل در تصمیم‌گیری، دقت ناکافی در ضربات پایانی وزمان‌بندی نامناسب در یک فرار منجر به گل مردود. درمسابقه‌ای که استقلال ابتدا پیش افتاد، استفاده‌نکردن از فرصت‌ها برای این تیم گران تمام شد؛ زیرا چادرملو در نیمه دوم به گل تساوی رسید و بازی با نتیجه یک بر یک پایان یافت.

انتقاد اصلی متوجه این نیست که سحرخیزان موقعیت نمی‌سازد؛ اتفاقا او توانایی رسیدن به موقعیت‌های خطرناک را دارد.

مسئله این است که مهاجم استقلال باید به مرحله تمام کنندگی برسد. سحرخیزان در یزد ظرفیتش را نشان داد؛ اما چیزی که او کم داشت، بهره‌برداری مؤثر از موقعیت‌ها و گل نکردن توپ‌ها، بود. چیزی که مشخص است، سحرخیزان به یک مکمل دیگر در کنار خود نیاز دارد تا هم ضربات نهایی خود را با دقت بیشتری وارد دروازه کند و هم به همان مهاجمی تبدیل شود که استقلال و هوادارانش می‌خواهند.

 سحرخیزان از نظر روحی شرایط خوبی ندارد و در زدن ضربات آخر هم پراسترس و کم‌دقت ظاهر می‌شود. این دوگانگی باید هرچه زودتر برطرف شود؛ استقلال با حضور سحرخیزان خطرناک‌تر است، اما همین مهاجم به شکل عجیبی فرصت‌های گلزنی را از دست می‌دهد، هرچند سرمربی استقلال در زمین مسابقه از عملکرد او رضایت کامل داشت.

کوروش شریف زاده / خبرنگار