- صفحه اصلی
- فوتبال ایران
- کشتی و وزنهبرداری
- توپ و تور
- رزمی
- ورزش زنان
- سایر ورزشها
- ورزش جهان
- چند رسانه ای
فاطمه برمکی، دارنده مدال برنز کوراش بازیهای آسیایی ناگویا، در گفتوگو با خبرنگار میدان، درخصوص شرایط این رقابتها، اظهار داشت: از حدود دو سال قبل اردوهای ما بهصورت مقطعی برگزار میشد، اما در اصل از پنج ماه قبل از مسابقات در اردو بودیم و تمریناتمان را شروع کردیم. سرمربی ازبکستانی هم به ما اضافه شد که کمک زیادی کرد.
وی افزود: سطح مسابقات بسیار بالا بود. کشورهای دیگر با امکانات بیشتری از دو سال قبل در کمپهای بینالمللی حضور داشتند و مربیان خارجی داشتند. کشورهایی مثل چینتایپه، ازبکستان، ژاپن، کره، قزاقستان و مغولستان در مسابقات شرکت کرده بودند و رقبای قدرتمندی داشتیم.
دارنده مدال برنز بازیهای آسیایی ناگویا ادامه داد: انتظارم از خودم خیلی بیشتر بود و دوست داشتم مدال طلا بگیرم، اما خدا را شکر دست خالی برنگشتم. سطح رقبا را تا این اندازه بالا تصور نمیکردم و با توجه به آنالیزهایی که انجام داده بودیم، فکر میکردم بتوانم مدال خوشرنگتری بگیرم. هر ورزشکاری برای مدالش زحمت میکشد و تمرین میکند و طبیعتا دوست دارد بهترین نتیجه را بگیرد، اما متاسفانه این بار نشد.
برمکی خاطرنشان کرد: با این حال، از چهار نفری که اعزام شده بودیم، خوشبختانه من توانستم مدال برنز کسب کنم.

برمکی درباره برنامههای آینده خود گفت: فکر میکنم چون در سطح جهانی و آسیایی مدالهای مختلفی گرفتم و آخرین هدفم هم بازیهای آسیایی بود، شاید لازم باشد مسیرم را کمی تغییر دهم. احتمال دارد تمرکزم را روی مربیگری و قهرمانپروری بگذارم.
وی در پاسخ به این سوال که آیا قصد خداحافظی از قهرمانی را دارد، گفت: هنوز تصمیم قطعی نگرفتم و باید بیشتر فکر کنم.
دارنده مدال برنز کوراش بازیهای آسیایی ناگویا درباره شرایط ورزش بانوان و حمایتهای موردنیاز ورزشکاران اظهار داشت: فکر میکنم بزرگترین دغدغه ورزشکاران، حمایت مالی و دسترسی به امکانات است. امکاناتی مثل سالن اختصاصی، استخر و ماساژ میتواند کمک زیادی به ورزشکاران کند؛ بهخصوص اگر قهرمانان ملی بتوانند بهصورت رایگان یا با هزینه کمتری از این امکانات استفاده کنند.
وی افزود: خودم در این چند سال همیشه چنین دغدغههایی داشتم. ورزشکار نباید بابت این مسائل نگرانی داشته باشد، چون کاهش دغدغهها میتواند کمک بزرگی به او در مسیر ورزش کند.
برمکی ادامه داد: ورزشکار یک سال تمرین میکند، زحمت میکشد، آسیب میبیند و هزینههای مختلفی میپردازد. شاید مبلغی که در نهایت دریافت میکند، جبران تمام این هزینهها نباشد، اما همین حمایت میتواند انگیزهای برای ادامه مسیر و تلاش بیشتر در دورههای بعدی باشد.
وی با اشاره به لزوم معرفی بیشتر رشته کوراش گفت: این رشته هنوز آنطور که باید شناخته نشده است. مدالآوری ورزشکاران و اطلاعرسانی درباره نتایج آنها میتواند باعث شود افراد بیشتری با کوراش آشنا شوند. حتی بعضیها با وجود اینکه رشتههای ورزشی دیگر را میشناسند، آشنایی چندانی با کوراش ندارند.
دارنده مدال برنز بازیهای آسیایی ناگویا تأکید کرد: به نظرم رسانهها میتوانند نقش مهمی در شناختهشدن این رشته داشته باشند. هرچه درباره کوراش و موفقیتهای ورزشکاران آن بیشتر اطلاعرسانی شود، افراد بیشتری با این رشته آشنا میشوند.
برمکی همچنین استعدادیابی در شهرهای مختلف را یکی از راههای توسعه کوراش دانست و گفت: استعدادیابی در شهرهای دیگر هم میتواند به پیشرفت این رشته کمک کند. نباید تمرکز فقط روی چند شهر باشد. در سالهای گذشته، آقایان بیشتر در بجنورد شناخته شده بودند و در دو سال اخیر هم توجه بیشتری به بانوان و ورزشکاران مازندران شده است. امیدوارم در شهرهای دیگر هم به این رشته توجه شود.
وی افزود: برگزاری کلاسهای مربیگری و بهروز کردن دانش مربیان در شهرهای مختلف میتواند به پیشرفت کوراش، استعدادیابی و افزایش مدالآوری کمک کند.
برمکی با قدردانی از خانواده کوراش گفت: از خانواده بزرگ کوراش، خسرویار و نصیرینژاد تشکر میکنم. امیدوارم حمایتها ادامهدار باشد تا موفقیتها هم ادامه پیدا کند.
وی درباره مسابقات قهرمانی کشور و انتخابی بانوان کوراش اظهار داشت: در مدتی که خودم در اردو بودم، بهعنوان مربی در شهر خودم تلاش کردم تمرینات بچهها را بهروز نگه دارم و بهصورت آنلاین آنها را زیر نظر داشته باشم. بعد از مسابقات هم که به کشور برگشتیم، فرصت بیشتری داشتم تا در کنار بچهها باشم و تمرینات را بهتر پیش ببریم.
برمکی افزود: خوشبختانه فکر میکنم برای نخستین بار تیم مازندران توانست در سطح کشور به مقام قهرمانی برسد. ما در دوره قبل نایبقهرمان شده بودیم، اما این بار با کسب چهار مدال طلا و یک نقره، عنوان قهرمانی را به دست آوردیم.