تعلل پرسپولیس برای تمدید قرارداد بازیکنان؛ آقایان مدیر «فعلا زوده» بهانه خوبی نیست!

به گزارش میدان، ۱۰ بازیکن پرسپولیس در پایان فصل جاری قراردادشان تمام می‌شود؛ عددی که شاید در هفته هفتم هنوز برای ایجاد نگرانی کافی نباشد، اما برای شروع یک برنامه‌ریزی حرفه‌ای چرا. میان این نفرات، بازیکنانی حضور دارند که بخش مهمی از ترکیب تیم را تشکیل می‌دهند و حفظ آنها نباید به روزهای پایانی فصل موکول شود. با این حال، فعلاً نشانه‌ای از آغاز جدی مذاکرات برای تمدید قراردادها دیده نمی‌شود و پاسخ تیم روابط عمومی باشگاه هم تنها به یک جمله خلاصه می‌شود: «برای این حرف‌ها زود است».

اتفاقاً تجربه مدیریت‌های قبلی پرسپولیس نشان می‌دهد که تمدید قرارداد بازیکنان کلیدی قرار نبوده به روزهای پایانی فصل برسد. در دوره رضا درویش، باشگاه در مواردی از میانه فصل برای حفظ بازیکنان موردنظرش وارد مذاکره می‌شد تا تکلیف اسکلت تیم پیش از رسیدن به بازار نقل‌وانتقالات روشن باشد. منطق ساده بود. بازیکنی که قرار است بماند، زودتر حفظ شود و در پایان فصل تمرکز باشگاه صرف ساختن تیم جدید شود. حالا اما پرسپولیس نه‌تنها هنوز سراغ بخشی از قراردادهای رو به پایان نرفته، بلکه در بازار جذب بازیکن هم عملاً دست روی دست گذاشته است.

نمونه روشن‌تر، بشار رسن است؛ بازیکنی که نامش برای هواداران پرسپولیس همچنان با خاطره بازی‌های مهم گره خورده و طبق پیگیری‌های انجام‌شده، شرایط بازگشتش به فوتبال ایران قابل بررسی است. قرارداد او با پاختاکور هم رو به پایان است و حتی باشگاه ازبکستانی تمدید قراردادش را در الویت قرار داده. در کنار آن، نام حداقل دو باشگاه ایرانی نیز در میان مشتریان او مطرح شده است. با این حال، پرسپولیس هنوز برای بازیکنی با این سابقه و ویژگی فنی، قدم جدی برنداشته. انگار حتی فرصت ساختن یک گزینه مطمئن برای آینده هم در اولویت‌های فعلی باشگاه جایی ندارد.

مسئله فقط این نیست که چرا هنوز قراردادها تمدید نشده‌اند. مسئله این است که پرسپولیس برای فردای خودش چه برنامه‌ای دارد. اگر قرار است ۱۰ بازیکن در پایان فصل وارد ماه‌های پایانی قراردادشان شوند، باشگاه باید از همین حالا بداند چه کسانی را می‌خواهد حفظ کند و برای کدام نفرات باید جایگزین پیدا کند. شاید «هفته هفتم است» توضیح قابل قبولی برای عجله نکردن باشد، اما نمی‌تواند جای برنامه‌ریزی را بگیرد. تمدید قرارداد مسابقه‌ای نیست که سوت آغازش را در هفته‌های پایانی بزنند.

پرسپولیس اگر این روند را ادامه دهد، ممکن است چند ماه بعد دوباره با همان سناریوی آشنای دقیقه نود روبه‌رو شود. بازیکنی که حفظش دشوار شده، گزینه‌ای که از دست رفته و بازاری که برای جبرانش باید زیرورو شود. آن روز دیگر احتمالاً گفتن اینکه «برای این حرف‌ها زود بود» چندان کمکی نمی‌کند چراکه زمان دقیقاً برای همین تصمیم‌های زودهنگام است که در اختیار باشگاه قرار دارد.