- صفحه اصلی
- فوتبال ایران
- کشتی و وزنهبرداری
- توپ و تور
- رزمی
- ورزش زنان
- سایر ورزشها
- ورزش جهان
- چند رسانه ای
به گزارش میدان، استقلال در هفتههای اخیر نشان داده که از نظر ساختن موقعیت در فاز هجومی شرایط بدی ندارد اما یک سؤال درباره خط حمله این تیم همچنان مطرح است چرا بخش زیادی از موقعیتها به سعید سحرخیزان ختم نمیشود.
سحرخیزان در جریان بازی بارها با فرار به فضا و حضور در محوطه جریمه، خودش را در موقعیت دریافت توپ قرار میدهد، اما در بسیاری از صحنهها پاس نهایی به او نمیرسد. وینگرها، وینگبکها و حتی هافبکهای استقلال گاهی به جای پیدا کردن مهاجم، تصمیم دیگری میگیرند و همین موضوع باعث میشود موقعیتهای ایجادشده برای تیم، کمتر به یک فرصت جدی برای سحرخیزان تبدیل شود.
مهاجم استقلال تا اینجای فصل ۲ گل و یک پاس گل به ثبت رسانده و از نظر دوندگی هم عملکرد قابل توجهی داشته است. او در دربی حدود ۱۳.۲ کیلومتر دوید آماری که نشان میدهد سحرخیزان برای حضور در جریان بازی و کمک به تیم کم نمیگذارد.
اما برای یک مهاجم، فقط دویدن کافی نیست. وقتی بازیکن در نقطه مناسب قرار میگیرد و توپ به او نمیرسد طبیعی است که نتواند توانایی واقعیاش را در گلزنی نشان دهد. سحرخیزان بارها خودش را به فضای مناسب میرساند، اما تصمیم نهایی همتیمیها همیشه پاس دادن به او نیست.
این مسئله بیش از آنکه یک مشکل فردی برای سحرخیزان باشد، به هماهنگی خط حمله استقلال برمیگردد. مهاجم باید بداند چه زمانی و از کجا قرار است توپ به او برسد و بازیکنان کناری هم باید حضور او را در لحظه مناسب ببینند.
اگر قرار باشد استقلال موقعیت بسازد اما در آخرین لحظه مهاجمش نادیده گرفته شود طبیعی است که بخشی از توان هجومی تیم هدر برود. سحرخیزان نشان داده که برای رسیدن به توپ و ایجاد موقعیت تلاش میکند؛ حالا باید دید بازیکنان استقلال چقدر میتوانند او را در جریان حملات پیدا کنند.
سحرخیزان میدود و خودش را به موقعیت میرساند؛ فقط باید توپ هم به او برسد.