- صفحه اصلی
- فوتبال ایران
- کشتی و وزنهبرداری
- توپ و تور
- رزمی
- ورزش زنان
- سایر ورزشها
- ورزش جهان
- چند رسانه ای
به گزارش میدان، رئال مادرید در هفتههای ابتدایی فصل، تصویری دوگانه از عملکرد خود ارائه کرده است؛ تیمی که در فاز هجومی از کیفیت و قدرت بالایی برخوردار است، اما در بازیهای خارج از خانه و هنگام انتقال به فاز دفاعی، همچنان با نوسان مواجه میشود. تفاوت عملکرد این تیم در سانتیاگو برنابئو و زمین حریف، یکی از مهمترین نکات فنی شروع فصل برای شاگردان ژوزه مورینیو است.
رئال در بازیهای خانگی کنترل بیشتری بر جریان مسابقه دارد و حضور در یکسوم هجومی، تعداد موقعیتهای ایجادشده و حجم شوتها، برتری این تیم را نشان میدهد. میانگین ۱۰ شوت در چارچوب در بازیهای خانگی در کنار میانگین دو شوت در چارچوب برای حریفان، بیانگر برتری قابل توجه رئال در دو سوی زمین است؛ آماری که در بازیهای خارج از خانه با افت همراه میشود.
افت خروجی هجومی در زمین حریف
مشکل اصلی رئال در بازیهای خارج از خانه، صرفاً به نتیجه مربوط نمیشود. کیفیت و تداوم حملات نیز کاهش پیدا میکند. تعداد شوتهای در چارچوب رئال در خارج از خانه تقریباً یکسوم کمتر از مسابقات خانگی است و این کاهش با افت محسوس در تعداد گلهای زده همراه شده است.
دیدار برابر اسپانیول در هفته اول لالیگا نمونهای از همین روند بود. رئال اگرچه در بخشهایی از بازی برتری فنی داشت، اما نتوانست این برتری را به اندازه کافی به موقعیتهای باکیفیت و گل تبدیل کند. در چنین شرایطی، فاصله میان مالکیت، پیشروی با توپ و ایجاد موقعیت مؤثر بیشتر به چشم میآید.
این مسئله در بازی خارج از خانهای که رئال در آن موفق به گلزنی نشد، نمود بیشتری پیدا کرد. برای تیمی با این حجم از کیفیت فردی در خط حمله، کاهش تولید موقعیت و گلزنی خارج از برنابئو نکتهای قابل توجه محسوب میشود.
مسئلهای فراتر از خط دفاع
نوسان رئال تنها در فاز هجومی دیده نمیشود. این تیم در فاز دفاعی نیز در برخی لحظات دچار قطع ارتباط میشود؛ اتفاقی که الزاماً حاصل نقص در ساختار پایه دفاعی نیست و بیشتر به تصمیمگیری، پوشش و تمرکز بازیکنان در لحظات انتقال مربوط میشود.
بر اساس دادههای منتشر شده توسط آ.اس در چند گل دریافتشده رئال مادرید، مشکل اصلی از دست رفتن یار، عدم هماهنگی در پوشش و تأخیر در واکنش به توپ دوم بوده است. به همین دلیل نمیتوان تمام مسئولیت این گلها را متوجه مدافعان کرد. زمانی که تیم پس از از دست دادن توپ به سرعت سازماندهی نمیشود، فاصله میان خطوط افزایش پیدا میکند و حریف فضای بیشتری برای انتقال سریع در اختیار خواهد داشت.
این اشتباهات در مسابقاتی که رئال با اختلاف چند گل پیروز میشود، کمتر به چشم میآیند؛ اما در بازیهای نزدیک، کوچکترین خطای فردی میتواند ارزش یک موقعیت را چند برابر کند و مستقیماً روی نتیجه تأثیر بگذارد.
بلینگام و مسئله مدیریت انرژی
یکی دیگر از نکات قابل توجه، افت ریتم برخی بازیکنان در بخش پایانی مسابقات است. جود بلینگام یکی از بازیکنانی است که نشانههای افت انرژی او در دقایق پایانی بیشتر دیده میشود؛ موضوعی که با توجه به دیر اضافهشدن او به تمرینات پیشفصل به دلیل حضور در جام جهانی، قابل بررسی است.
نقش بلینگام در حمل توپ، حضور میان خطوط و مشارکت در پرس باعث میشود افت فیزیکی او تنها یک مسئله فردی نباشد و روی شدت بازی رئال نیز تأثیر بگذارد. کاهش فشار روی حریف در دقایق پایانی میتواند به تیم مقابل فرصت بیشتری برای پیشروی و انتقال سریع بدهد.
تیمی قدرتمند که هنوز به ثبات نرسیده است
با وجود این نقاط ضعف، دادههای ابتدایی فصل همچنان از تیمی خبر میدهند که در فاز هجومی ظرفیت بالایی دارد. رئال میتواند با کیفیت فردی مهاجمان و هافبکهایش در مدت کوتاهی جریان مسابقه را تغییر دهد، اما برای تبدیل این قدرت به ثبات، باید فاصله میان عملکرد خانگی و خارج از خانه کاهش پیدا کند.
در واقع مسئله اصلی رئال مادرید در این مقطع، کمبود کیفیت نیست؛ بلکه ثبات در اجرای اصول بازی است. تیم در حمله توانایی ایجاد برتری دارد، اما هنگام از دست دادن توپ و در لحظاتی که مسابقه از کنترل خارج میشود، هنوز به هماهنگی کامل نرسیده است.
رئال مادرید فعلی را میتوان تیمی در حال تکمیل دانست؛ تیمی با ظرفیت هجومی بالا که برای رسیدن به سطحی که در مسابقات بزرگ و فشرده فصل به آن نیاز خواهد داشت، باید روی مدیریت بازی، انتقال دفاعی و کاهش خطاهای فردی کار کند.