- صفحه اصلی
- فوتبال ایران
- کشتی و وزنهبرداری
- توپ و تور
- رزمی
- ورزش زنان
- سایر ورزشها
- ورزش جهان
- چند رسانه ای
به گزارش میدان، انتقال رودری به بارسلونا را نمیتوان تنها یک خرید بزرگ برای تقویت خط میانی این تیم دانست؛ این انتقال، حاصل مجموعهای از اتفاقات و مذاکراتی است که در هفتههای اخیر میان رودری، منچسترسیتی و رئال مادرید شکل گرفت و در نهایت پای بارسلونا را به یکی از مهمترین رقابتهای نقلوانتقالاتی تابستان باز کرد. بازیکنی که گفته میشد علاقه زیادی به حضور در رئال مادرید دارد، در نهایت سر از بارسلونا درآورد تا نهتنها یکی از بزرگترین جابهجاییهای تابستان رقم بخورد، بلکه رقابت دو غول فوتبال اسپانیا وارد مرحلهای تازه شود.
ماجرا از جایی آغاز شد که رودری، ستاره اسپانیایی منچسترسیتی، علاقه خود را برای بازگشت به فوتبال اسپانیا و پوشیدن پیراهن رئال مادرید نشان داد. با توجه به سابقه این بازیکن در فوتبال اسپانیا و علاقه همیشگی رئال به جذب ستارههای بزرگ داخلی، انتقال رودری به سانتیاگو برنابئو یکی از گزینههای جدی بازار به نظر میرسید. با این حال، مذاکرات میان دو طرف مطابق انتظار پیش نرفت و اختلاف بر سر رقم انتقال، مسیر این معامله را تغییر داد.
توقف مذاکرات رئال مادرید؛ نقطه شروع یک اتفاق غیرمنتظره
بر اساس روایت مطرحشده از مذاکرات، رئال مادرید در ابتدا برای جذب رودری پیشنهادی در حدود ۶۰ میلیون یورو ارائه کرد، اما در ادامه پیشنهاد خود را به حدود ۴۰ میلیون یورو کاهش داد؛ مسئلهای که با واکنش منچسترسیتی همراه شد. باشگاه انگلیسی که رودری را یکی از مهمترین بازیکنان ترکیب خود میدانست، حاضر نبود با چنین رقمی از ستاره اسپانیایی خود عبور کند.
اختلاف مالی میان دو باشگاه در نهایت باعث شد مذاکرات برای حدود سه هفته متوقف شود. رئال مادرید از موضع خود عقبنشینی نکرد و منچسترسیتی نیز حاضر نبود رودری را با رقمی پایینتر از ارزش مدنظر خود به فروش برساند. در همین فاصله، شرایط برای ورود مشتریان جدید فراهم شد.
منچسترسیتی که متوجه شد انتقال رودری به رئال مادرید ممکن است به بنبست برسد، شرایط فروش این بازیکن را با چند باشگاه بزرگ اروپایی در میان گذاشت. پاریسنژرمن و بارسلونا از جمله باشگاههایی بودند که از وضعیت رودری مطلع شدند و همین موضوع باعث شد پروندهای که تا آن زمان بیشتر به یک انتقال احتمالی به مادرید شباهت داشت، ناگهان به رقابتی میان چند قدرت بزرگ فوتبال اروپا تبدیل شود.
رئال مادرید؛ چرا از رودری گذشت؟
نکته مهم در این ماجرا، تصمیم رئال مادرید برای کنار کشیدن از رقابت بر سر رودری است. روایت دیگری درباره این اتفاق وجود دارد که بر اساس آن، کهکشانیها حاضر نبودند بیش از حدود ۲۰ تا ۲۵ میلیون یورو برای جذب این بازیکن هزینه کنند و همین سیاست در نهایت باعث شد پرونده رودری از اولویتهای اصلی باشگاه خارج شود.
اگر این روایت را در کنار اتفاقات روزهای اخیر قرار دهیم، تصویر جالبتری شکل میگیرد. رئال مادرید در همان روزهایی که به صورت رسمی یان دیومانده را به خدمت گرفت و قرارداد وینیسیوس جونیور را نیز تا سال ۲۰۳۲ تمدید کرد، شاهد موجی از درخواست هواداران برای جذب رودری بود.
هواداران رئال مادرید در واکنش به فعالیتهای نقلوانتقالاتی باشگاه، زیر پستهای رسمی رئال خواهان جذب رودری شدند؛ اتفاقی که نشان میداد بخشی از هواداران تصور میکنند تیمشان در میانه میدان به یک هافبک در کلاس جهانی و با ویژگیهای رودری نیاز دارد.
اما مدیریت باشگاه مسیر دیگری را انتخاب کرد. رئال به جای ورود دوباره به مذاکرات و پرداخت مبلغی بالاتر، از رقابت کنار رفت و همین تصمیم، یک فرصت طلایی در اختیار بارسلونا قرار داد.
بارسلونا؛ تیمی که رودری را کم داشت
بارسلونا حتی پیش از ورود رودری نیز یکی از بهترین خطوط میانی فوتبال اروپا را در اختیار داشت. پدری، یکی از مهمترین مهرههای نسل جدید فوتبال اسپانیا، در کنار بازیکنانی همچون فرمین لوپز، دنی اولمو و دیگر هافبکهای تیم، کیفیت فنی بالایی به خط میانی آبیواناریها بخشیدهاند.
اما مسئلهای که در سالهای اخیر همواره در مورد بارسلونا مطرح بوده، نیاز این تیم به یک هافبک دفاعی در بالاترین سطح ممکن بود؛ بازیکنی که بتواند جلوی خط دفاعی قرار بگیرد، توپگیری کند، جریان بازی را کنترل کند و در عین حال نخستین پاس را برای آغاز حمله در اختیار داشته باشد.
رودری دقیقاً چنین بازیکنی است.
حضور او میتواند وظایف پدری را نیز تغییر دهد. پدری دیگر مجبور نخواهد بود برای دریافت توپ یا کمک به فاز دفاعی، بیش از اندازه به عقب زمین برگردد. رودری میتواند وظیفه تخریب، توپگیری و کنترل فضای مقابل مدافعان را برعهده بگیرد و به پدری اجازه دهد در مناطق بالاتری از زمین آزادتر بازی کند.
این مسئله از نظر تاکتیکی برای بارسلونا اهمیت بسیار زیادی دارد. آبیواناریها با داشتن رودری، نهتنها یک هافبک دفاعی سطح بالا به دست میآورند، بلکه میتوانند از بهترین ویژگیهای پدری نیز بیشترین استفاده را ببرند.
بازگشت «بوسکتس» به بارسلونا
یکی دیگر از جذابیتهای این انتقال، شباهت نقش رودری به چیزی است که بارسلونا سالها با سرخیو بوسکتس تجربه کرد.
بوسکتس برای سالها یکی از مهمترین قطعات سیستم بازی بارسلونا بود؛ بازیکنی که شاید کمتر از هافبکهای هجومی دیده میشد، اما بخش بزرگی از ساختار تیم به حضور او وابسته بود. او بین خطوط حرکت میکرد، توپ را از خط دفاع تحویل میگرفت، فضاها را پوشش میداد و با هوش تاکتیکی خود به هافبکهای هجومی آزادی بیشتری میداد.
رودری نیز از همین جنس بازیکنان است؛ البته با ویژگیهای خاص خودش.
به همین دلیل، حضور رودری میتواند بارسلونا را به تیمی تبدیل کند که بار دیگر یک هافبک شماره ۶ کلاس جهانی در قلب سیستم خود دارد. در چنین شرایطی، ترکیب رودری، پدری و بازیکنی مانند فرمین لوپز یا دنی اولمو میتواند یادآور مثلث تاریخی ژاوی، اینیستا و بوسکتس باشد؛ البته با تفاوتهای طبیعی میان نسلهای مختلف.
اگر این ترکیب از نظر فنی و تاکتیکی به خوبی هماهنگ شود، بارسلونا میتواند یکی از جذابترین خطوط میانی اروپا را در اختیار داشته باشد.
رقابت پنهان رئال و بارسا؛ پروندهای فراتر از یک انتقال
اما دلیل دیگری نیز برای اهمیت انتقال رودری وجود دارد؛ این انتقال در فضایی شکل گرفت که رقابت رئال مادرید و بارسلونا در بازار نقلوانتقالات به اوج خود رسیده است.
در هفتههای گذشته، بارسلونا در چند پرونده نقلوانتقالاتی با رئال مادرید دچار رقابت شد. یکی از مهمترین این پروندهها مربوط به جولیان آلوارز بود. بر اساس روایت مطرحشده، رئال مادرید برای جذب مهاجم آرژانتینی پیشنهادی در حدود ۱۵۰ میلیون یورو ارائه کرد؛ رقمی که باعث شد قیمت مورد انتظار اتلتیکومادرید برای فروش این بازیکن افزایش پیدا کند.
این در حالی بود که بارسلونا برای جذب آلوارز پیشنهادی حدود ۱۲۰ میلیون یورو به همراه ۲۰ میلیون یورو پاداش ارائه کرده بود. ورود رئال مادرید به این پرونده عملاً شرایط را برای بارسلونا دشوارتر کرد و فاصله میان پیشنهاد دو باشگاه، کار آبیواناریها را سخت کرد.
ماجرای برناردو سیلوا نیز از همین زاویه قابل بررسی است. بارسلونا علاقه زیادی به هافبک پرتغالی داشت و او یکی از گزینههای مورد توجه این باشگاه محسوب میشد، اما ورود رئال مادرید و ژوزه مورینیو به این پرونده باعث شد مسیر انتقال برناردو نیز تغییر کند.
به همین دلیل، انتقال رودری برای بارسلونا تنها یک خرید فوتبالی نیست؛ این انتقال میتواند پاسخ مستقیم آبیواناریها به اتفاقاتی باشد که در پروندههای دیگر رخ داده است.
ماجرای قیمت؛ اختلافی که رودری را از مادرید دور کرد
یکی از مهمترین بخشهای این داستان، اختلاف نظر بر سر قیمت رودری است.
بر اساس روایت مطرحشده، رئال مادرید ابتدا وارد مذاکرات شد و حتی رقم ۶۰ میلیون یورو نیز در این پرونده مطرح شد، اما در ادامه پیشنهاد باشگاه مادریدی به حدود ۴۰ میلیون یورو کاهش پیدا کرد. همین تغییر موضع باعث شد منچسترسیتی احساس کند که رئال مادرید ارزش واقعی رودری را نادیده گرفته است.
در ادامه، سیتی موضع سختتری گرفت و اعلام کرد برای فروش رودری کمتر از ۸۰ میلیون یورو درخواست خواهد کرد؛ رقمی که به نوعی برای رئال مادرید تعیین شده بود و نشان میداد باشگاه انگلیسی حاضر نیست ستاره اسپانیایی خود را با تخفیف قابل توجه به کهکشانیها واگذار کند.
به این ترتیب، اختلاف میان دو باشگاه فقط بر سر پول نبود؛ مسئله به نوعی به موضعگیری دو باشگاه در قبال ارزش رودری نیز تبدیل شد.
رئال مادرید تصور میکرد میتواند با یک رقم پایینتر به این انتقال برسد، در حالی که منچسترسیتی رودری را بازیکنی میدانست که باید با قیمت بسیار بالاتری فروخته شود.
در چنین شرایطی، توقف مذاکرات به مدت چند هفته، بهترین فرصت را برای بارسلونا فراهم کرد.
بارسلونا وارد شد؛ دقیقاً در زمانی که رئال عقب نشست
بارسلونا در شرایطی وارد رقابت شد که رئال مادرید دیگر در موقعیت قبلی قرار نداشت. منچسترسیتی آماده بررسی پیشنهادهای دیگر بود و رودری نیز به دنبال آیندهای متفاوت بود.
این همان نقطهای بود که بارسلونا توانست از یک اختلاف در مذاکرات رئال مادرید و سیتی استفاده کند.
برای بارسلونا، خرید رودری دو مزیت بزرگ داشت؛ نخست اینکه این تیم یکی از مهمترین نیازهای تاکتیکی خود را برطرف میکرد و دوم اینکه میتوانست یکی از بازیکنان مورد علاقه رئال مادرید را از دسترس رقیب مستقیم خود خارج کند.
این موضوع از نظر روانی نیز اهمیت زیادی دارد.
در فوتبال اسپانیا، رقابت بارسلونا و رئال مادرید فقط در زمین فوتبال خلاصه نمیشود. هر بار که یکی از این دو باشگاه بتواند بازیکنی را که دیگری به دنبال او بوده جذب کند، این انتقال معنایی فراتر از یک قرارداد معمولی پیدا میکند.
رودری نیز دقیقاً در همین دسته قرار میگیرد.
یک خرید فوتبالی و یک ضربه استراتژیک
اگر تمام قطعات این پازل را کنار هم قرار دهیم، میتوان گفت بارسلونا با انتقال رودری چند هدف را همزمان دنبال کرده است.
این تیم ابتدا یکی از مهمترین نقاط ضعف تاکتیکی خود را برطرف کرده است. حضور یک هافبک دفاعی در سطح رودری میتواند ساختار خط میانی را تغییر دهد و به بازیکنانی مانند پدری آزادی بیشتری بدهد.
از سوی دیگر، بارسلونا بازیکنی را جذب کرده که میتواند نقش بوسکتس را، البته با سبک و ویژگیهای خودش، در ترکیب تیم ایفا کند. همین موضوع به هواداران این تیم اجازه میدهد بار دیگر رؤیای داشتن یک شماره ۶ در کلاس جهانی را زنده کنند.
اما شاید مهمتر از همه، بارسلونا در این انتقال توانسته است از فرصت ایجادشده توسط توقف مذاکرات رئال مادرید و منچسترسیتی استفاده کند.
رئال مادرید با تمرکز روی پروژه خود و جذب دیومانده، تمدید قرارداد وینیسیوس و دیگر برنامههای نقلوانتقالاتی، رودری را از اولویت خود خارج کرد؛ بارسلونا نیز درست در همین نقطه وارد شد و ستاره اسپانیایی را به سمت خود کشاند.
هایجک رودری؛ انتقامی که میتواند در زمین فوتبال هم دیده شود
در نهایت، اگرچه نمیتوان این انتقال را صرفاً یک «انتقام» از رئال مادرید دانست، اما بدون شک بارسلونا از فرصت به وجود آمده نهایت استفاده را برده است.
رئال مادرید در پرونده آلوارز و برناردو سیلوا شرایط را برای بارسلونا دشوار کرده بود و حالا بارسلونا با جذب رودری میتواند یکی از مهمترین پاسخها را به رقیب سنتی خود بدهد.
این انتقال از یک طرف یک خرید کاملاً فوتبالی و حسابشده است و از طرف دیگر، یک پیروزی استراتژیک در بازار نقلوانتقالات.
بارسلونا بازیکنی را به خدمت گرفته که میتواند ستون خط میانی این تیم برای سالهای آینده باشد؛ بازیکنی که میتواند پدری را آزادتر کند، وظایف دفاعی خط میانی را برعهده بگیرد و ساختار تیم را به تعادل بیشتری برساند.
از سوی دیگر، رئال مادرید بازیکنی را از دست داده که گفته میشد علاقه زیادی به پوشیدن پیراهن این تیم داشت.
شاید به همین دلیل است که انتقال رودری را باید فراتر از یک جابهجایی ساده دانست؛ انتقالی که در آن یک اختلاف مالی، سه هفته توقف مذاکرات، عقبنشینی رئال مادرید، ورود بارسلونا و نیاز تاکتیکی آبیواناریها دست به دست هم دادند تا یکی از مهمترین هایجکهای بازار نقلوانتقالات رقم بخورد.