- صفحه اصلی
- فوتبال ایران
- کشتی و وزنهبرداری
- توپ و تور
- رزمی
- ورزش زنان
- سایر ورزشها
- ورزش جهان
- چند رسانه ای
به گزارش میدان؛ لیگ ملتهای ۲۰۲۶ برای والیبال ایران نه با یک شکست ساده، بلکه با یک علامت سؤال بزرگ به پایان رسید؛ علامتی درباره تیمی که قرار بود نماینده یک ملت باشد، اما در پایان مسابقات چیزی جز ناامیدی برای هوادارانش باقی نگذاشت.
رتبه چهاردهم، تنها سه پیروزی و ۹ شکست، آماری نیست که بتوان به راحتی از کنار آن عبور کرد. اما مسئله فقط جدول و نتیجه نیست؛ مسئله تصویری است که از بازیکنان تیم ملی در طول این رقابتها دیده شد. تیمی که در بسیاری از لحظات، آن روحیه مبارزهطلبی، فشار آوردن به حریف و جنگیدن برای هر توپ را که سالها ویژگی والیبال ایران بود، نشان نداد.
تلختر از شکست مقابل ترکیه در روز پایانی، اتفاقی بود که بعد از پایان مسابقه رخ داد؛ جایی که بازیکنان حاضر نشدند مقابل دوربین قرار بگیرند و درباره عملکرد خود توضیح دهند. در روزهای پیروزی، همه از افتخار ملیپوش بودن میگویند، اما ارزش واقعی یک بازیکن زمانی مشخص میشود که در روزهای ناکامی هم شانه خالی نکند و مقابل مردم پاسخگو باشد.
از سوی دیگر، فصل باشگاهی در راه است؛ جایی که بازار نقلوانتقالات دوباره داغ میشود و قراردادهای سنگین و پیشنهادهای مالی مطرح خواهند شد. هیچکس مخالف پیشرفت مالی ورزشکاران نیست، اما یک سؤال جدی همچنان باقی میماند و آن هم اینکه آیا همان اشتیاق و انگیزهای که برای رسیدن به قراردادهای بهتر وجود دارد، در دفاع از پیراهن تیم ملی هم دیده میشود؟
تیم ملی نباید تبدیل به مسیری برای افزایش اعتبار شخصی و بالا بردن ارزش قراردادی شود. این پیراهن قبل از هر چیزی، یک مسئولیت است؛ مسئولیتی که با تعهد، جنگندگی و پاسخگویی معنا پیدا میکند.
والیبال ایران برای بازگشت به روزهای پرافتخار، فقط به بازیکنان بااستعداد نیاز ندارد؛ به بازیکنانی نیاز دارد که بدانند ارزش یک ملیپوش بودن فقط در میزان قرارداد یا تعداد بازیهای ملی خلاصه نمیشود. ارزش واقعی، زمانی مشخص میشود که پای نام ایران وسط باشد.
قراردادها شاید با عددهای بزرگ امضا شوند، اما اعتبار یک بازیکن ملیپوش با میزان تعهدش به پیراهنی سنجیده میشود که میلیونها نفر به آن افتخار میکنند.
ناکامی تیم ملی والیبال ایران در لیگ ملتهای ۲۰۲۶ فقط در جدول مسابقات ثبت نشد؛ این شکست، پرسشهای زیادی را برای هوادارانی به جا گذاشت که انتظار داشتند حداقل پس از پایان مسابقات، پاسخ روشنی درباره آنچه در زمین گذشت بشنوند.