کریس وود و رویای شگفتی؛ نیوزلند چگونه به دنبال متوقف کردن ایران است؟

به گزارش میدان، در میان تیم‌های حاضر در جام جهانی ۲۰۲۶، شاید کمتر تیمی به اندازه نیوزلند ناشناخته باشد. کشوری که بیشتر با راگبی شناخته می‌شود تا فوتبال، اما حالا با رویای بزرگی راهی آمریکای شمالی شده است. نیوزلندی‌ها بعد از سال‌ها دوری از مهم‌ترین تورنمنت فوتبال جهان، دوباره فرصت حضور در جام جهانی را به دست آورده‌اند و امیدوارند این بار خاطره‌ای متفاوت از خود به جا بگذارند.

نخستین ایستگاه آن‌ها در این مسیر، تقابل با تیم ملی ایران است دیداری که می‌تواند نقش مهمی در آینده هر دو تیم در گروه G داشته باشد.

نیوزلند برای سومین بار در تاریخ خود به جام جهانی رسیده است. نخستین حضور این تیم به جام جهانی ۱۹۸۲ بازمی‌گردد و دومین تجربه آن‌ها نیز در سال ۲۰۱۰ رقم خورد. با این حال آنچه باعث شد نام نیوزلند در حافظه فوتبال‌دوستان باقی بماند، عملکرد این تیم در آفریقای جنوبی بود. آن‌ها در آن دوره مقابل اسلواکی، ایتالیا و پاراگوئه به تساوی رسیدند و بدون حتی یک شکست از مسابقات کنار رفتند.

اتفاقی عجیب که باعث شد نیوزلند تنها تیم بدون باخت جام جهانی ۲۰۱۰ باشد. هرچند سه تساوی برای صعود کافی نبود اما آن عملکرد همچنان یکی از مهم‌ترین افتخارات فوتبال این کشور محسوب می‌شود. صعود به جام جهانی ۲۰۲۶ نیز برای نیوزلندی‌ها اهمیت ویژه‌ای داشت. آن‌ها در مرحله انتخابی منطقه اقیانوسیه بدون دردسر خاصی از رقبا عبور کردند و نشان دادند همچنان قدرت اول این منطقه هستند.

البته بسیاری معتقدند سطح رقابت در اقیانوسیه قابل مقایسه با آسیا، اروپا یا آمریکای جنوبی نیست اما در هر صورت نیوزلند سهمیه خود را با اقتدار به دست آورد. هدایت این تیم برعهده دارن بازلی است؛ مربی‌ای که سال‌ها در ساختار فوتبال نیوزیلند فعالیت کرده و شناخت خوبی از بازیکنان کشورش دارد. تیم او شاید از نظر فنی در سطح قدرت‌های بزرگ فوتبال دنیا نباشد اما نظم تاکتیکی و انضباط تیمی از ویژگی‌هایی است که کمتر کسی درباره آن تردید دارد.

 اگر قرار باشد تنها یک نام را به عنوان مهم‌ترین مهره نیوزیلند معرفی کنیم، بدون شک آن بازیکن کریس وود خواهد بود. مهاجم باتجربه‌ای که سال‌ها در فوتبال انگلیس حضور داشته و اکنون مهم‌ترین امید گلزنی کشورش محسوب می‌شود. وود در سال‌های اخیر بارها نقش ناجی نیوزلند را بازی کرده و همچنان خطرناک‌ترین بازیکن این تیم به شمار می‌رود. قدرت سرزنی، تجربه بالا و توانایی استفاده از کوچک‌ترین فرصت‌ها باعث شده مدافعان حریف همواره نگاه ویژه‌ای به او داشته باشند.

بخش زیادی از برنامه‌های هجومی نیوزلند نیز بر پایه رساندن توپ به این مهاجم بلندقد طراحی شده است. در کنار وود، بازیکنانی مانند مارکو استامنیک، جو بل و لیبراتو کاکاسه نیز نقش مهمی در ترکیب این تیم دارند. شاید شهرت آنها قابل مقایسه با ستاره‌های تیم‌های بزرگ نباشد اما در سال‌های اخیر توانسته‌اند تجربه بازی در سطح حرفه‌ای فوتبال اروپا را به دست آورند و به نسل جدید فوتبال نیوزیلند شکل بدهند.

 سبک بازی نیوزلند تا حد زیادی قابل پیش‌بینی است. آنها علاقه زیادی به بازی مستقیم دارند و معمولا از ارسال‌های بلند، ضربات ایستگاهی و نبردهای هوایی برای ایجاد موقعیت استفاده می‌کنند. از سوی دیگر، این تیم هنگام دفاع کردن فشرده بازی می‌کند و تلاش دارد فضاهای خطرناک را از حریف بگیرد. همین موضوع می‌تواند برای ایران دردسرساز شود. هر تیمی که مقابل نیوزیلند قرار می‌گیرد ناچار است برای مقابله با بازی فیزیکی و جنگ‌های هوایی آماده باشد.

 موضوعی که احتمالا در دیدار امشب نیز بارها تکرار خواهد شد. با این حال نیوزلند نقاط ضعف خودش را هم دارد. این تیم در خلق موقعیت از جریان بازی محدودیت‌هایی دارد و زمانی که مجبور می‌شود مالکیت توپ را در اختیار بگیرد معمولا با مشکل مواجه می‌شود. همچنین تجربه حضور در مسابقات بزرگ برای بسیاری از بازیکنان این تیم چندان زیاد نیست.

اما مهم‌ترین سوال برای فوتبال‌دوستان ایرانی این است که شانس کدام تیم برای پیروزی بیشتر است؟ واقعیت این است که اگر همه چیز طبق انتظار پیش برود ایران از شانس بیشتری برای کسب سه امتیاز برخوردار است. تیم ملی ایران در سال‌های اخیر حضور مستمری در جام جهانی داشته بازیکنانش تجربه رقابت در سطح بالاتر را دارند و از نظر کیفیت فردی نیز در وضعیت بهتری نسبت به حریف قرار گرفته‌اند.

با این حال جام جهانی جایی نیست که بتوان تنها با تکیه بر نام‌ها نتیجه را پیش‌بینی کرد. نیوزلند به خوبی می‌داند که امتیاز گرفتن از ایران می‌تواند سرنوشت این تیم را در گروه تغییر دهد. به همین دلیل احتمالا نماینده اقیانوسیه با تمرکز بالا و بدون ترس وارد زمین خواهد شد.

برای ایران، کنترل جریان بازی اهمیت زیادی دارد. اگر ملی‌پوشان بتوانند توپ را روی زمین نگه دارند و از سرعت و تکنیک بازیکنان هجومی خود استفاده کنند شانس موفقیت‌شان افزایش خواهد یافت. اما اگر مسابقه به سمت درگیری‌های فیزیکی، ارسال‌های بلند و ضربات ایستگاهی کشیده شود شرایط می‌تواند پیچیده‌تر از چیزی شود که روی کاغذ دیده می‌شود.

در گروهی که بلژیک و مصر نیز حضور دارند، هیچ امتیازی کم‌اهمیت نیست. به همین دلیل نتیجه دیدار ایران و نیوزیلند می‌تواند از همان هفته نخست روی معادلات صعود تأثیر بگذارد.

شاید نیوزلند در میان مدعیان جام جهانی جایی نداشته باشد اما این تیم با یک هدف مشخص به آمریکا آمده است اینکه ثابت کند حضورش در این رقابت‌ها اتفاقی نبوده است. حالا باید دید در نخستین شب حضورش در جام جهانی ۲۰۲۶ می‌تواند مقابل ایران شگفتی‌ساز شود یا شاگردان امیر قلعه‌نویی با یک پیروزی مهم، شروعی امیدوارکننده در مسیر صعود خواهند داشت.