والیبال ایران در انتظار همراهی بیشتر وزارت ورزش!

به گزارش میدان؛ والیبال طی دو دهه اخیر دوباره به یکی ازپرمخاطب‌ترین و اثرگذارترین رشته‌های ورزشی ایران تبدیل شده است. از افتخارات تیم ملی مردان در سطح آسیا و جهان گرفته تا پیشرفت چشمگیر تیم ملی زنان، این رشته توانسته میلیون‌ها هوادار را پای گیرنده‌های تلویزیونی بنشاند و نام ایران را در معتبرترین میادین بین‌المللی مطرح کند. با این حال، این روزها یک پرسش جدی در میان اهالی والیبال و علاقه‌مندان ورزش کشور شکل گرفته است؛ چرا اخیرا همراهی وزارت ورزش و جوانان به والیبال کمتر شده است؟

این سوال زمانی جدی‌تر می‌شود که نگاهی به رفتار و رویکرد وزارت ورزش نسبت به رشته‌های مختلف بیندازیم. در ماه‌ها اخیر بارها شاهد حضور مسئولان عالی وزارت در مراسم بدرقه، استقبال، بازدید از اردوها و حتی تمرینات برخی رشته‌ها بوده‌ایم؛ رشته‌هایی که بدون تردید برای ورزش کشور ارزشمند هستند اما از نظر گستره مخاطب، میزان افتخارآفرینی بین‌المللی و جایگاه اجتماعی، قابل قیاس با والیبال نیستند.

از فدراسیون‌های دانشجویی گرفته تا برخی رشته‌های رزمی و دیگر مجموعه‌های ورزشی، همگی به نوعی از حمایت‌های رسانه‌ای و نمادین وزارت ورزش بهره‌مند شده‌اند. اما زمانی که نوبت به والیبال می‌رسد، سکوتی عجیب و قابل تامل به چشم می‌خورد. در بسیاری از اعزام‌های مهم تیم‌های ملی والیبال، چه در بخش مردان و چه در بخش زنان، خبری از حضور مقامات ارشد وزارت در مراسم بدرقه نیست. حتی در مقاطعی که تیم‌های ملی دستاوردهای ارزشمندی کسب کردند، واکنش‌ها و پیام‌های تبریک نیز با تاخیر یا کم‌رنگی همراه بوده است.

این در حالی است که والیبال تنها یک رشته ورزشی نیست؛ سرمایه‌ای ملی است که سال‌ها برای ساختن اعتبار آن هزینه شده است. میلیون‌ها نفر در سراسر کشور موفقیت‌ها و ناکامی‌های این رشته را دنبال می‌کنند و انتظار دارند مسئولان ورزش کشور نیز همپای مردم، اهمیت این جایگاه را درک کنند.

موضوعی که امروز ذهن بسیاری از هواداران را درگیر کرده، نه صرفا مسئله بودجه یا حمایت مالی، بلکه نوع نگاه و میزان توجه است. وقتی مسئولان وزارت ورزش در مراسم‌های مختلف رشته‌های دیگر حضور پیدا می‌کنند اما در رویدادهای مهم والیبال غایب هستند، این شائبه به وجود می‌آید که این رشته در اولویت‌های مدیریتی ورزش کشور جایگاه واقعی خود را ندارد!

البته هیچ‌کس منکر اهمیت سایر رشته‌های ورزشی نیست و موفقیت هر ورزشکار ایرانی مایه افتخار کشور است؛ اما عدالت در توجه، حمایت و همراهی نیز مطالبه‌ای منطقی به شمار می‌رود. اگر وزارت ورزش متولی همه رشته‌ها است این انتظار به وجود آمده که رشته‌ای با ابعاد، محبوبیت و افتخارات والیبال نه تنها کمتر از دیگران دیده نشود، بلکه متناسب با جایگاه خود مورد حمایت قرار گیرد.

اکنون که این پرسش در میان جامعه والیبال به یک بحث جدی تبدیل شده، آیا کم‌رنگ بودن حضور مدیران در کنار والیبال مسئله‌ای اتفاقی است یا نشانه از طرف وزارت ورزش ؟