فدراسیونی که عدالت در آن مفهوم ثابت ندارد/پرسپولیس و حق از دست رفته

به گزارش میدان، در فدراسیون فوتبال ما، ظاهرا «عدالت» یک مفهوم ثابت نیست بلکه بسته به اینکه در کجای جدول ایستاده‌اید، شکل و شمایلش را عوض می‌کند. در یک اقدام خیره‌کننده، آقایان تصمیم گرفتند نیمه پایانی جدول را با چسب توصیه‌های فیفا به لیگ بچسبانند تا مبادا دلی بشکند و تیمی سقوط کند؛ اما نیمه بالایی جدول را با قیچی رضایت تیم‌های محبوب خود برای کسب سهمیه آسیایی،بریده‌اند تا نمایندگانمان با عجله معرفی شوند.

ماجرا ساده است؛ برای تیم‌های صدرنشین، لیگ تمام‌شده است. انگار که تقویم را ورق زده‌ایم و هفته‌ها یکی یکی برگزار شده به خط پایان رسیده‌ایم. پس سهمیه آسیایی را تقدیم می‌کنیم. اما برای تیم‌های قعرنشین، لیگ هنوز شروع نشده و باید با مسکن ۱۸ تیمی کردن لیگ، از سقوط آن‌ها جلوگیری کرد.

فیفا در چنین شرایط فوق‌العاده‌ای توصیه می‌کند که تیمی سقوط نکند تا سرنوشت‌ تیم‌های سقوط کننده در شرایط برابر و فوتبالی انجام بگیرد که منطقی‌ست اما سوال اینجاست فدراسیون چگونه این شرط را برای تیم‌های انتهای جدول رعایت می‌کند اما برای سرنوشت تیم‌های آسیایی درحالی که ۸ هفته باقی‌مانده قوانین خود را پیاده می‌کند و به دستورات فیفا توجه نمی‌کند!

فیفا توصیه کرده در خصوص تصمیم‌گیری درباره سرنوشت تیم‌های بالانشین حداقل باید ۷۵  درصد بازی لیگ برگزار شود اما فدراسیون فوتبال با برگزاری نزدیک به ۶۵ درصد بازی‌های لیگ نسخه نمایندگان آسیا را پیچید.

اگر قرار است سقوطی نباشد که فیفا توصیه کرده و ما هم به بهانه «شرایط فوق‌العاده» آن را چسبیده‌ایم؛ پس با کدام منطق ورزشی رتبه‌بندی جدول ناقص برای سهمیه آسیا قطعی است؟ اگر لیگ به اندازه کافی پیش نرفته که بشود حکم به سقوط داد، پس به همان اندازه هم برای سهمیه «ناقص» است.

به‌راستی که در این فوتبال، قانون نه یک میله پولادین که یک خمیر بازی است که هر کسی می‌تواند آن را به شکلی که دوست دارد، پهن کند! لیگ ۱۸ تیمی؟ چرا که نه! وقتی می‌شود با یک امضا، «بقا» را به کل جدول هدیه داد، چرا برای «سهمیه» به همان اندازه دست‌ودلباز نباشیم؟