به گزارش میدان، سالها وقتی درباره ورزش کانادا صحبت میشد، بیشتر مردم یاد هاکی روی یخ میافتادند تا فوتبال. فوتبال در این کشور همیشه زیر سایه ورزشهای دیگر قرار داشت و تیم ملی کانادا هم معمولاً جایی میان قدرتهای فوتبال جهان نداشت.
اما در چند سال اخیر، همهچیز آرامآرام تغییر کرده است. نسل جدید فوتبال کانادا کاری کرده که مردم این کشور دوباره فوتبال را جدی بگیرند. حالا دیگر تیم ملی فقط یک تیم معمولی از منطقه آمریکای شمالی نیست؛ تیمی شده که میتواند مقابل قدرتهای بزرگ هم رقابت کند.
حضور در جام جهانی ۲۰۲۲ بعد از سالها دوری، نقطه شروع این تغییر بود. هرچند کانادا در آن جام نتوانست نتایج بزرگی بگیرد، اما چیزی مهمتر به دست آورد؛ تجربه و اعتمادبهنفس. حالا کانادا وارد جام جهانی ۲۰۲۶ میشود؛ جامی که یکی از میزبانانش هم هست. اما تفاوت مهم این نسل با گذشته این است که دیگر فقط نمیخواهد نقش میزبان خوب را بازی کند. این تیم میخواهد در زمین هم دیده شود.
کانادا به عنوان یکی از میزبانان جام جهانی، سهمیه مستقیم حضور در مسابقات را به دست آورده، اما مسئله مهمتر از سهمیه، روند پیشرفت این تیم در سالهای اخیر است. این تیم دیگر مثل گذشته فقط مقابل رقبای ضعیف خوب نیست. کانادا حالا مقابل تیمهای بزرگتر هم شخصیت خودش را حفظ میکند و از بازی کردن نمیترسد. در مسابقات اخیر، این تیم نشان داده که از نظر ذهنی تغییر کرده است. بازیکنان اعتمادبهنفس بیشتری دارند و حس میشود نسل فعلی واقعاً باور کرده که میتواند فوتبال کانادا را وارد مرحله تازهای کند.
وقتی درباره کانادا صحبت میشود، اولین اسم بدون شک آلفونسو دیویس است. بازیکنی که حالا تبدیل به مهمترین چهره فوتبال این کشور شده؛ فوتبالیستی سریع، تکنیکی و انفجاری که میتواند در هر لحظه جریان بازی را تغییر دهد. اما تفاوت مهم کانادای امروز این است که تیم فقط به دیویس وابسته نیست. جاناتان دیوید در خط حمله یکی از مهمترین مهرههای تیم محسوب میشود مهاجمی آرام اما بسیار خطرناک که در تمامکنندگی کیفیت بالایی دارد.
در کنار آنها، بازیکنانی مثل استیون اوستاکیو، تاجون بوکانن و موئیس بومبیتو باعث شدهاند کانادا نسبت به گذشته متعادلتر و کاملتر شود. شاید این تیم هنوز در حد قدرتهای بزرگ فوتبال دنیا نباشد، اما چیزی که دربارهاش جلب توجه میکند، سرعت رشد نسل فعلی است. کانادا تیمی است که دوست دارد سریع بازی کند این تیم وقتی فضا داشته باشد، با سرعت بالای بازیکنان کناریاش خیلی خطرناک میشود. ضدحملههای سریع و انتقال فوری توپ، بخش مهمی از سبک بازی کاناداست.
اما چیزی که بیشتر از همه تغییر کرده، ذهنیت تیم است. کانادا دیگر فقط برای دفاع کردن مقابل تیمهای بزرگ وارد زمین نمیشود. این نسل تلاش میکند فوتبال خودش را بازی کند، حتی اگر مقابل تیمهای قدرتمند قرار بگیرد. در بعضی مسابقات، همین جسارت باعث شده کانادا بیشتر از گذشته مورد توجه قرار بگیرد.
بزرگترین نقطه قوت کانادا، انرژی و اعتمادبهنفس بازیکنانش است.بازیکنان این تیم از نظر بدنی شرایط بسیار خوبی دارند و در طول مسابقه فشار زیادی روی حریف وارد میکنند. از طرف دیگر، سرعت بازیکنان هجومی باعث شده تیم در ضدحملهها بسیار خطرناک باشد. وجود بازیکنانی مثل دیویس و جاناتان دیوید هم کیفیت هجومی تیم را بالا برده است. این دو بازیکن میتوانند حتی در بازیهای سخت، با یک حرکت نتیجه مسابقه را تغییر دهند.
همچنین تجربه حضور در فوتبال اروپا باعث شده نسل فعلی، از نظر ذهنی آمادهتر از گذشته باشد.
اما کانادا هنوز هم ضعفهایی دارد. این تیم در بعضی مسابقات، مخصوصاً زمانی که تحت فشار قرار میگیرد، دچار آشفتگی میشود. خط دفاع کانادا هنوز در برابر تیمهای بزرگ کاملاً مطمئن نیست و گاهی اشتباهات فردی دردسرساز میشود. از طرف دیگر، بیشتر بازیکنان این نسل هنوز تجربه عمیقی از مراحل حذفی جام جهانی ندارند و همین موضوع ممکن است در مسابقات حساس خودش را نشان بدهد.
گاهی هم تیم بیش از حد احساسی بازی میکند و همین مسئله باعث از دست رفتن تمرکز میشود.
