کائید: با همه سختی‌ها، از امسالم راضی‌ام

به گزارش میدان، تصویری که از شکیبا کائید در لیگ برتر بسکتبال بانوان ۱۴۰۴–۱۴۰۵ در ذهن‌ها مانده، تصویر بازیکنی است که یکی از بهترین فصل‌های دوران حرفه‌ای‌اش را پشت سر گذاشت؛ سریع، جسور، تهاجمی و دقیق در شوت‌های سه‌امتیازی.

در بازی مقابل کاسپین، وقتی اختلاف امتیاز بهمن به حداقل رسیده بود و فشار بازی نفس‌ها را حبس کرده بود، این شکیبا کائید بود که با سه‌امتیازی‌هایش ورق را برگرداند. توپ‌هایی که از پشت قوس رها می‌شدند، فقط جریان بازی را تغییر ندادند؛ به فریناز طائرپور، سرمربی تیم بهمن، فرصت دادند برای چند لحظه نفس راحتی بکشد. از آن دست لحظه‌هایی که فقط بازیکنان بزرگ می‌سازند.

اما داستان درخشش او فقط به این فصل ختم نمی‌شود. مسیر بسکتبال شکیبا از تیم «تیام» آغاز شد؛ جایی که استعدادش خیلی زود به چشم آمد. دعوت به تیم جوانان ایران و حضور در تورنمنت چهارجانبه‌ای با تیم‌های خارجی در ابتدای دهه ۹۰، نخستین نشانه‌های جدی از آینده‌ای روشن بود. زمستان ۱۳۹۶ با دانشگاه آزاد تهران در لیگ برتر به قهرمانی رسید و از آنجا، مسیر حرفه‌ای‌اش شتاب بیشتری گرفت.

او طی سال‌ها پیراهن تیم‌هایی چون شهرداری بندرعباس، باژوند بوشهر، استقلال جنوب و استیل آذین را بر تن کرد، اما خانه اصلی‌اش «بهمن» شد؛ تیمی که هفت سال از بهترین سال‌های حرفه‌ای‌اش را در آن سپری کرد و سه قهرمانی به دست آورد. بیشترین هویت ورزشی شکیبا با همین تیم شکل گرفت.

فصل جاری اما فقط فصل درخشش فنی نبود؛ فصل آزمون‌های سخت هم بود. بهمن می‌توانست دو بازیکن خارجی در اختیار داشته باشد و شاید مسیر نتایج طور دیگری رقم می‌خورد، اما تنش‌های پیش از جنگ باعث شد بازیکنان خارجی تیم، ایران را ترک کنند. حساس‌ترین دیدارهای فصل مقابل استقلال و آکادمی سحر، بدون بازیکن خارجی برگزار شد؛ در حالی که رقبا از این مزیت بهره می‌بردند. همین موضوع، جایگاه بهمن را در جدول تحت فشار قرار داد و حاشیه‌ی امنی برای اشتباه باقی نگذاشت.

در میانه همین فشارها، شکیبا با چالشی شخصی و نگران‌کننده روبه‌رو شد؛ عفونت چشم. آسیبی که در ظاهر شاید ساده به نظر برسد، اما برای یک ورزشکار حرفه‌ای می‌تواند فاجعه‌بار باشد. پزشک هشدار داده بود که ریختن عرق به چشم می‌تواند وضعیت را وخیم‌تر و حتی بینایی‌اش را تهدید کند. با این حال، او در زمین ماند. پیش از بازی و حین بازی قطره می‌ریخت، با ترس بازی می‌کرد، مراقب هر حرکتش بود؛ اما عقب نکشید.

شکیبا کائید از آن دست بازیکنانی است که بسکتبال را صرفاً در شعار «کار تیمی» خلاصه نمی‌کند. او باور دارد بازیکن باید همیشه بهترین نسخه خودش باشد؛ چه تیم ببرد و چه ببازد. از نگاه او، پیشرفت فردی و اجرای درست وظایف شخصی، بخشی جدایی‌ناپذیر از موفقیت تیمی است. اگر بازیکن کارش را درست انجام دهد، مسئولیتش را ادا کرده است؛ حتی اگر نتیجه نهایی آن‌طور که می‌خواهد رقم نخورد.

ویژگی‌های بازی‌اش هم گواه همین نگاه است؛ چرخش سریع و به‌موقع توپ، قدرت تصمیم‌گیری در لحظات حساس، و سه‌امتیازی‌هایی که بارها برتری تیم بهمن را تثبیت کرده‌اند. او در این فصل بارها نشان داد می‌تواند در نقطه تعادل بازی بایستد و کفه ترازو را به سود تیمش سنگین کند؛ آن هم در فصلی که هم جدول لیگ و هم پرونده سلامتی‌اش، هر دو علیه او فشار می‌آوردند.