وابستگی خطرناک به طارمی؛ هشدار بزرگ برای تیم ملی پیش از کاستاریکا

به گزارش میدان، تمرینات تیم ملی در روزهای اخیر بیشتر از آنکه حال و هوای یک آماده‌سازی معمولی برای یک بازی دوستانه را داشته باشد، رنگ و بوی اصلاح و ترمیم به خود گرفته است. شکست مقابل نیجریه، آن هم در شرایطی که تیم در مقاطعی از بازی کنترل را در اختیار داشت، باعث شد بار دیگر برخی ضعف‌های تکراری به سطح بیاید؛ ضعف‌هایی که حالا دیگر نمی‌توان آن‌ها را صرفاً به یک اتفاق مقطعی ربط داد.

بزرگ‌ترین دغدغه این روزهای تیم ملی، بدون تردید به خط دفاع برمی‌گردد. جایی که در بازی قبلی، تیم در مواجهه با مهاجمان سرعتی حریف بارها دچار مشکل شد و در صحنه‌هایی ساده، فضاهای قابل توجهی در اختیار بازیکنان نیجریه قرار گرفت. این اتفاق در حالی رخ داد که ترکیب دفاعی ایران، ترکیبی کاملاً آشنا و کم‌تغییر بود؛ موضوعی که حالا به یکی از محورهای انتقاد تبدیل شده است.

اصرار کادر فنی به استفاده از نفراتی مانند شجاع خلیل‌زاده و علی نعمتی 

بیش از هر زمان دیگری زیر ذره‌بین قرار گرفته است. بازیکنانی که تجربه بین‌المللی و شناخت تاکتیکی‌شان قابل انکار نیست، اما در فوتبال امروز فاکتورهایی مانند سرعت، چابکی و واکنش در انتقال‌ها، نقش تعیین‌کننده‌تری پیدا کرده و همین مسئله باعث شده عملکرد آن‌ها در برخی صحنه‌ها با تردید همراه باشد.

این پرسش حالا جدی‌تر از قبل مطرح می‌شود که چرا با وجود حضور گزینه‌های جوان‌تر همچنان ترکیب دفاعی تیم ملی تغییر محسوسی به خود نمی‌بیند. به نظر می‌رسد امیر قلعه‌نویی 

بیش از آنکه به تغییر نسل فکر کند، ترجیح می‌دهد روی بازیکنانی حساب کند که از نظر ذهنی و تاکتیکی، شناخت بیشتری از آن‌ها دارد. تصمیمی که البته در بازی‌هایی با ریتم بالا و حریفان سرعتی، می‌تواند به نقطه ضعف تبدیل شود.

در خط میانی نیز شرایط چندان بدون چالش نیست. غیبت برخی مهره‌های کلیدی، باعث شده ارتباط بین دفاع و حمله با افت محسوسی همراه شود. تیم در بازی قبلی بارها برای عبور از نیمه زمین خودی با مشکل مواجه شد و همین موضوع باعث شد فشار بیشتری روی خط حمله وارد شود جایی که همچنان نقش اصلی بر عهده مهدی طارمی است.

طارمی در دیدار برابر نیجریه هم نشان داد که همچنان می‌تواند در لحظات سخت گره‌گشا باشد، اما اتکای بیش از حد به او به یکی از دغدغه‌های تکراری تیم ملی تبدیل شده است. در شرایطی که فوتبال روز دنیا به سمت تقسیم مسئولیت در فاز هجومی حرکت کرده، تیم ملی هنوز در خلق موقعیت‌های متنوع، آن پویایی لازم را نشان نمی‌دهد.

حالا دیدار با کاستاریکا، برای تیم ملی چیزی فراتر از یک بازی دوستانه است فرصتی برای پاسخ دادن به انتقادها و مهم‌تر از آن، نشانه‌ای از اینکه آیا کادر فنی قصد ایجاد تغییر در برخی تصمیمات خود را دارد یا نه. اگرچه نتیجه این مسابقه اهمیت خاص خود را دارد، اما آنچه بیش از هر چیز زیر نظر خواهد بود، عملکرد خط دفاعی و نحوه چینش نفرات در این بخش است.

در نهایت، تیم ملی در شرایطی به استقبال این بازی می‌رود که هنوز برخی ابهام‌ها درباره ترکیب ایده‌آل و ساختار فنی آن پابرجاست. ابهام‌هایی که اگر پاسخی برای آن‌ها پیدا نشود، می‌تواند در مسیر پیش‌رو، به چالشی جدی برای کادر فنی تبدیل شود.