بحران خاموش در پرسپولیس؛ مصدومیت‌هایی که تمام نمی‌شوند

به گزارش میدان، پرسپولیس در فصل جاری لیگ برتر، بیش از هر زمان دیگری با بحران مصدومیت بازیکنان کلیدی دست‌وپنجه نرم کرده است؛ بحرانی که تنها به تعداد آسیب‌دیدگی‌ها محدود نشده و شکل نگران‌کننده‌تری به خود گرفته است. بسیاری از بازیکنان این تیم پس از طی روند درمان و بازگشت به تمرینات یا مسابقات، بار دیگر با مصدومیت‌هایی شدیدتر مواجه شده‌اند. اتفاقی که پرسش‌های جدی درباره نحوه مدیریت پزشکی و بدنی تیم ایجاد کرده است.

نام‌هایی چون شکاری، اوستون اورونوف، تیوی بیفوما، باکیچ و امید عالیشاه تنها بخشی از فهرست بلند بازیکنانی هستند که در این فصل بارها از چرخه مسابقات خارج شدند. نکته قابل توجه این است که اغلب این بازیکنان پس از بازگشت، نه‌تنها به آمادگی کامل نرسیدند، بلکه خیلی زود دوباره دچار آسیب‌دیدگی شدند و عملاً نتوانستند نقش مؤثر و مستمری در ترکیب تیم ایفا کنند.

این روند باعث شده پرسپولیس در مقاطع مختلف فصل، از ثبات ترکیب محروم بماند؛ مسئله‌ای که مستقیماً روی کیفیت فنی تیم اثر گذاشته است. بازیکنانی که با آمادگی ناقص به میدان بازمی‌گردند، نه می‌توانند عملکرد همیشگی خود را ارائه دهند و نه از نظر بدنی توان حفظ کیفیت در طول مسابقه را دارند؛ موضوعی که بارها در نتایج اسف‌بار اخیر سرخ‌پوشان قابل مشاهده بوده است.

در فوتبال حرفه‌ای امروز، نقش کادر پزشکی و بدنسازی کمتر از کادر فنی نیست. مدیریت صحیح دوره درمان، زمان‌بندی بازگشت به تمرینات و جلوگیری از بازگشت زودهنگام بازیکنان، از اصول اولیه حفظ سرمایه‌های یک باشگاه محسوب می‌شود. با این حال، تکرار الگوی مصدومیت در پرسپولیس این شائبه را ایجاد کرده که فرآیند ریکاوری و آماده‌سازی بازیکنان با استانداردهای لازم فاصله دارد.

اکنون و در حالی که پرسپولیس در دوران رقابت‌های لیگ قرار دارد، بازنگری جدی در عملکرد بخش پزشکی و بدنی تیم بیش از هر زمان دیگری ضروری به نظر می‌رسد؛ چرا که ادامه این روند نه‌تنها کیفیت فنی تیم را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بلکه می‌تواند سرمایه‌های انسانی باشگاه را نیز با خطرات بلندمدت مواجه کند.