پرسپولیس اسیرِ اتاقِ فکرِ تک‌نفره اینانلو؛ راننده‌‌ی موتور گازی پشتِ فرمان بنز!

به گزارش میدان، مدیرانِ دانه‌درشت خانه نشسته‌اند و دون‌پایه‌ها مشغول فعالیت. سرتان را درد نیاوریم و برویم سرِ اصل مطلب؛ علی اینانلو کیست؟ آیا او را می‌شناسید؟ می‌دانید که در مدیریت چه تجربیاتی دارد؟ چه موفقیت‌هایی به‌دست آورده و کدام شکست‌ها را متحمل شده؟ رزومه او پنهان است؛ شبیه به شخصیت‌اش. پنهانی به پرسپولیس رسید و در خفا تصمیمات مهم را اتخاذ کرد! نمی‌دانیم باید اسم علی اینانلو را مدیر بگذاریم یا نه؟ کسی که در تمام روزهای اخیر، به هیچ درخواست مصاحبه‌ای جوابِ رد نداده و بیشتر از اینکه در خانه‌اش باشد، در رسانه‌ها پُر رنگ بوده است.

سعی می‌کنیم مودبانه بنویسیم؛ او عشقِ شهرت و عاشق دیده شدن، است. کافی است یک کارت تلفن بردارید، به کیوسک بروید و شماره علی اینانلو را بگیرید. شک نداریم که پاسخ می‌گیرید و او تا زمانی که بخواهید، با شما مصاحبه خواهد کرد. اینانلو همینقدر که خاکی است و عشقِ مصاحبه، ماورایی هم تشریف دارد. شاید بپرسید چرا؟ دلیلش همین عضویت، عجیب در هیات‌مدیره پرسپولیس است. بدونِ رزومه و در نقشِ یک تصمیم‌گیرِ ارشد. برای اینانلو نمی‌خواهیم از لفظ مقدسِ «مدیر» استفاده کنیم.

 مدیر کسانی بودند مانند محمد دادگان، امیر عابدینی. روزگاری عابدینی در پرسپولیس مدیریت می‌کرد و حالا نوبت رسیده به امثال اینانلو. خواهشاً نخواهید آنها را با هم قیاس کنیم. شبیه مرسدس بنز می‌مانند و موتور گازی. تفاوت از زمین تا آسمان است؛ شاید حتی بیشتر. از اینانلو خواهش می‌کنیم وقتی عکسی می‌گیرد، به پشت خود نگاهی بیندازد و یک بار جام‌های قهرمانی پرسپولیس را ببیند و بعد تصمیم بگیرد آیا در حد و اندازه‌ی این افتخارات است یا نه. از قدیم می‌گویند: «کار کنید و بگذارید مردم درباره‌ی نتایج فعالیت‌های شما قضاوت کنند. وقت برای صحبت، همیشه هست.» متأسفانه اینانلو این جمله را بر عکس خوانده؛ سر و ته و به دور از تمام منطقی که یک «مثلاً مدیر» باید داشته باشد.

اینانلو تقصیر ندارد؛ او شبیه به راننده‌ای مبتدی است که پشتِ فرمان اتومبیل آخرین سیستم نشسته. نه می‌داند چطور گاز بدهد و نه بلد است چه زمانی ترمز بگیرد. فقط مسیر را طی می‌کند و هیچ نمی‌داند که با چه پیچ و خم‌هایی مواجه خواهد شد. آیا او برنامه‌ای برای عبور از این پیچ‌های خطرناک دارد؟ باور کنید هرگز. وامصیبتا باید بگوییم که صندلی هیات‌مدیره پرسپولیس و تصمیم‌گیری‌های کلانِ این باشگاه را فردی انجام می‌دهد که کوچکترین تحلیلی از اتفاقاتِ پیشِ رو و آینده‌ی پرمخاطره این باشگاه پرطرفدار ندارد.

 انتصاب پشت انتصاب است که در باشگاه پرسپولیس صورت می‌گیرد و حکم‌هایی که پنهانی امضاء می‌شوند؛ بدون ذره‌ای آینده‌نگری. ۴۰ میلیون هوادار، با هزار و یک آرزو برنامه‌ای تلویزیونی را تماشا می‌کنند تا از آخرین شرایط باشگاه پرسپولیس و تغییر و تحولات آگاه شوند. اینانلو اما مدام این جمله را تکرار می‌کند تا سوءمدیریتش را به اثبات برساند: «با ذکر انتقادهای آقای هاشمیان، اجازه ندهید شیرینی بازگشت اوسمار ویرا به کام هواداران تلخ شود!» آیا این جملات باید از زبان یک مدیر خارج شود؟ او و امثال او با این روش، چطور می‌توانند اوسمار را مدیریت کنند؟ از این جملات، مشخص است که چطور با اوسمار مذاکره کرده‌اند؛ احتمالاً هر چه او خواسته، گفته‌اند به روی چشم.

هر پولی را می‌خواهی پرداخت می‌کنیم تا کام هواداران شیرین شود. این پرسپولیس، ماحصل اتاق فکری است تک‌نفره. یک اینانلو در آن نشسته و باقی در حال تماشای هنرنمایی او هستند. تک‌روی‌های او ادامه دارد و کسی هم جلودارش نیست. اینکه اتومبیلِ آخرین سیستم با تصمیمات اینانلو به کدام ناکجاآباد می‌رود، پاسخ واضحی دارد که در آینده‌ای نزدیک نتیجه‌اش را خواهیم دید.